Bayern München en Van Gaal

Van Gaal heeft gewonnen.
Van Gaal heeft gewonnen met 4-1.
Bayern München won met 4-1 van Juventus.
Dus ik heb genoten van Bayern München.

Van Gaal is een gekke man, dat zeggen ze.
Dat zal wel zo zijn.
Maar van Gaal kan bij mij geen kwaad.

Misschien is hij geen goeie trainer. Van trainen heb ik geen verstand.
Clubs winnen trouwens niet door goeie trainers.
Clubs winnen als ze geluk hebben.
Geluk is een zes gooien met een dobbelsteen.
Dus van Gaal moet zich niets menen.

Maar vanavond heb ik genoten.
Van Gaal kan bij mij geen kwaad.
Zijn eerste vrouw, Fernanda, moeder van zijn twee dochters, overleed in !994 aan kanker.
Toen Fernanda nog leefde, schreeuwden ordinaire voetbalsupporters op het voetbalveld kwalijke leuzen tegen Van Gaal. In die leuzen zat het woordje 'kanker'.

Sinds die tijd kan Van Gaal geen kwaad meer bij mij.
Ik weet het, van voetballen heb ik geen verstand,
Maar wel van misselijke leuzen.

Hup Van Gaal, je hebt gewonnen, en van mij mag je altijd winnen.

Zijn ze gek bij het Journaal?

Wanneer leren ze het ooit bij het NOS-Journaal?
Wanneer leren ze het ooit bij al die andere nieuwszenders in binnen- en buitenland?

Zit je naar "het nieuws" te kijken, word je gek gemaakt door de vele beelden die er op dat moment niet toe doen, maar die je wel meteen afleiden van de tekst die de nieuwslezer op dat moment uitspreekt.

Televisieregisseurs denken dat televisie elke seconde plaatjes moet uitstralen. Dus als een nieuwslezer vertelt dat de salarissen van treinconducteurs omhoog of omlaag gaan, zie je op hetzelfde moment een trein binnenrollen, omdat de regisseurs denken dat we niet weten hoe een trein eruit ziet. Goed, daar komt de trein, ik kijk welk merk, welk type, wie er uitstapt, maar daardoor weet ik wel niet hoeveel die salarissen omhoog of omlaag gaan. Dat komt van die overbodige beelden.

Bedenk zelf maar twintig andere voorbeelden.

Er zijn Duitse communicatiewetenschappers die voor dat beeldengedoe een mooi woord hebben uitgevonden: Augenkitzel, zeg maar het kietelen, prikkelen van je ogen. Televisie is al decennia lang een en al Augenkitzel. Daarover misschien een volgende keer.

Het toppunt van onnozelheid is het laten zien van de redactiekamer die zich achter de nieuwslezer bevindt en alleen maar door glas van hem gescheiden is. Dus als er al geen beelden zijn om het verhaal van de nieuwslezer te storen, dan heb je als kijker altijd nog de kans om te kijken wie er met elkaar aan het kletsen is, welk meisje een leuke bloes aan heeft, wie even stiekem in de camera kijkt of wie er met een bakje koffie uit de kantine komt.

Zijn er binnen onze omroepen geen communicatiedeskundigen te vinden die Hans Laroes en zijn collega’s aan de oren trekken en vertellen hoe het niet moet?

Al eerder schreef ik: Goede achtergrondinformatie is nooit weg, maar die moet op het juiste moment gebracht worden. Wanneer leert de NOS ooit dat je op de tv niet over A moet praten terwijl de beelden over B gaan?

Media_httpi75photobuc_idxow

Liefde op de werkvloer

Vanaf 1 januari mag het niet meer bij de Limburgse regionale omroep L1: verliefd worden. Als medewerkers van eenzelfde afdeling een affectieve relatie met elkaar krijgen of hebben, moeten ze zelf uitmaken wie van de twee het dienstverband bij L1 zal beëindigen.

Wat jammer.

Ik heb trouwens altijd gemeend dat L1 betekende: Liefde op de eerste plaats.

Liefde op de werkvloer … toch heeft het wel iets.

Alleen dat woord 'vloer' al.

Johan Heesters

Ik zie opeens in mijn notities dat hij op zaterdag 5 december 106 jaar wordt. Waarom ik het genoteerd heb, weet ik zelf niet meer. Leeft hij nog? Moet hij dan niet bij Pauw & Witteman komen en dat een van die twee hem dan vraagt: wanneer kwam je jezelf voor het eerst tegen?

Alweer een diepzinnig emo-interview.

Marja geeft te denken

Wegens omstandigheden wat minder Mblog-berichten in deze dagen, maar met plezier en grote instemming wijs ik op een ingezonden stukje in Het Parool van gisteren. Het is geschreven door Marja Feltkamp. Er staat geen plaatsnaam bij. Het stukje heet:

Vertrouwen op techniek

Waarom zouden wij vertrouwen op het Elektronisch Patiënten Dossier, de ov-chipkaart en het kilometerheffingskastje als de overheid tegelijkertijd van ons vraagt te stemmen met een rood potlood?

Marja Feltkamp

Ondergang proosdijklooster Meerssen?

Nog steeds is dit cultuurgoed in gevaar. Wilt u weten hoe het begon? Klik dan hier.

Media_httpi75photobuc_hgbij

De gemeente Meerssen, zeg maar burgemeester Offermanns, liet onlangs weten dat de minister van OCW het klooster aan de Markt niet aanwijst als beschermd Rijksmonument, met als enige reden dat de Raad voor Cultuur het gebouw niet van nationale betekenis vindt.

Maar de gemeente vertelde niet alles. Want de Raad voor Cultuur heeft nog meer gezegd, namelijk dit:

"De Raad voor Cultuur acht het klooster karakteristiek en cultuurhistorisch en stedenbouwkundig van groot belang. Het object is onderdeel van een ensemble en ligt in een beschermd dorpsgezicht. Daarnaast vindt de Raad de historische continuïteit van zowel het object als het complex waardevol en neemt het klooster een bijzondere plek in in het oeuvre van architect Jos Cuypers."

Dus: het klooster mag dan geen nationaal monument zijn, maar het is dan toch op z’n minst een regionaal, gemeentelijk monument.

Ook de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed vindt dat het Proosdijklooster deel uitmaakt van een uniek ensemble van religieus erfgoed en zonder meer een plaats verdient op de gemeentelijke monumentenlijst.

De Stichting Behoud Religieus Erfgoed Meerssen (BREM) en het Cuypersgenootschap blijven het verwerpelijk vinden dat tegen hun advies in en zonder inspraak van de bevolking er een stedenbouwkundig plan is ontwikkeld waarbij een derde van het Proosdijklooster wordt gesloopt en in de kloostertuin (Proosdijpark) luxe appartementen worden gebouwd. Wat er dan van het klooster overblijft raakt hierdoor totaal geïsoleerd van het monumentale Proosdijpark en de Vredeskapel.


En dan nog te bedenken dat de VROM-Inspectie de gemeente heeft geadviseerd eerst een bestemmingsplan voor de herontwikkeling van het Proosdijpark en omgeving op te stellen.


De Stichting Behoud Religieus Erfgoed Meerssen en het Cuypersgenootschap gaan dus in beroep om minstens twee redenen:

1) de gemeente Meerssen heeft de in december 2008 verleende sloopvergunning voor het gehele Proosdijklooster nog steeds niet ingetrokken.

2) ernstige aantasting van het gebouw en omgeving bij uitvoering van het stedenbouwkundig plan.

Commentaar van Mblog:

Zou je barbaren kunnen vermurwen met mooie muziek? Kijk naar bovenstaande foto, zie de volmaakte, natuurlijke schoonheid van klooster en park, luister dan tegelijk naar de pianosonate no. 14 in cis kleine terts opus 27 van Ludwig van Beethoven, (het overkwam mij toevallig toen ik deze regels schreef), onderga de betovering van Beethovens pianosonate en van wat je op de foto ziet, - dan schaam je je toch als je zo’n magnifiek stukje Meerssen zou willen vernietigen?

Nu maar weer afwachten wie er wint: de barbaren of de beschermers van het religieus en cultureel erfgoed.

Raadseltje

Over wie gaat het hier?

Ze houdt niet van klassieke muziek, leest nog altijd de Donald Duck, en ze huilt wel eens: 'Zo’n film als Annie, weet je wel. Zo’n tranentrekker.'

Morgen het antwoord en de vindplaats van deze passage. Behalve als iemand het antwoord al weet, dat zien we dan wel bij Laatste reacties.