Marco
Er zijn van die ingezonden stukjes in een krant die het verdienen om in veel meer kranten te staan, zoals deze lezersreactie in de Volkskrant van vandaag.
Er zijn van die ingezonden stukjes in een krant die het verdienen om in veel meer kranten te staan, zoals deze lezersreactie in de Volkskrant van vandaag.
Deze ordinaire annonce hangt nu aan vele lantaarnpalen, verkeersborden en kabelkastjes in mijn buurt. Iedereen moet weten dat Elly 50 is geworden. Is dat een gevolg van al het tranen trekkende wat-gaat-er-door-je-heen-gedoe in emo-programma’s op tv? Alles moet op tv tegenwoordig: tranen van verdriet, tranen omdat je 50 wordt. Hou toch op!
Wat een milieuvervuilende plakactie. Zelfs verkeersborden zijn niet meer veilig.
Ga dit niet nadoen!
Dit snoepje was toen al te dik. Hoe zou het er nu uitzien?
Wat een wedstrijd! 0-1, 0-2, 1-2, 1-3, 2-3.
In de laatste minuten werd Roda-trainer Van Veldhoven naar de tribune gestuurd. Via Radio 1 vernam ik dat hij 'klootzak' had geroepen, maar hij bedoelde niet de leiding. Wie dan wel? Ja dat wist hij niet meer. Hij riep het tegen zomaar iemand. Heel goed, heel slim van de trainer.
Op zo’n middag ben je blij met de vrijheid van meningsuiting in ons land.
Bij een wedstrijd waarbij een club op slag van degraderen staat, roept een trainer wel eens iets ongelukkigs. Van Veldhoven heeft verschrikkelijke maanden achter de rug en zijn commentaren op televisie waren altijd zeer beschaafd en bescheiden.
Proficiat trainer Van Veldhoven. Proficiat Roda.
"... als een moederhart moet huilen, is er reden voor verdriet..."
Frans Bauer
In deze dagen van herdenken komen toevallig de kleinzoontjes op bezoek. De oudste van de twee heeft op groep 1 en thuis al van alles gehoord over Amerikaanse soldaten die Nederland hebben bevrijd. Hij heeft ook gehoord dat daarbij veel soldaten zijn gedood.
Dan denk je: zou het zin hebben met hem te gaan naar een plaats waar je de resultaten kunt zien?
Dan toch maar gedurfd met hem de Amerikaanse Militaire Begraafplaats in Margraten te bezoeken. Daar liggen de dode soldaten, wel meer dan 8300.
Daar loopt kleinzoontje. Daarna komen de vragen, duizend vragen.
Wat moet je antwoorden?
Een geschiedenisles van een uur geven aan de hoogste klas van het VWO is gemakkelijker.
Zwolle gaf vanmiddag het startsein voor de bevrijdingsfestivals in dertien steden. Premier Balkenende ontstak het bevrijdingsvuur. Een mannenstem schalde luid:
"Het vuur van de vrijheid brandt! - Nederland viert haar vrijheid!"
Vanavond was er op de Amstel het Bevrijdingsconcert. Ja, de koningin was er ook. Er waren veel veiligheidsmaatregelen getroffen. Duikers zochten onder water naar terroristen. Alles goed geregeld in Amsterdam.
Ook in Zwolle? Ook daar was goede regie, mag ik aannemen. Maar de regisseur die op de taal, dus op het Nederlands moest letten, heeft zitten slapen, - of hij verstaat zijn vak niet. De schallende mannenstem had geroepen: "Nederland viert haar vrijheid", maar dat had moeten zijn: "Nederland viert zijn vrijheid".
Niemand let dus op zo’n moment op onze taal. Juist een nationale plechtigheid waarbij veel kijkers betrokken zijn, biedt een mooie kans om een voorbeeld van perfect taalgebruik te geven.
Gemiste kans in Zwolle. Zou onze staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap het hebben gemerkt?
Ongeveer 1,5 miljoen volwassen Nederlanders hebben problemen met lezen en schrijven. Gisteravond ging het programma Pauw & Witteman over dit thema: laaggeletterdheid en het oplossen ervan.
Het werd een zorgelijk gesprek over de toestand in het onderwijs, vooral wat betreft het vak taal, waarover al jaren wordt geklaagd.
Zoals zo vaak bij dit onderwerp werd de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap erbij gehaald, Marja van Bijsterveldt.
Als je al niet moedeloos was, dan werd je het door haar bijdrage alsnog, want wat zei ze?
"De kracht van deze tijd is dat we ons ontzettend ervan bewust zijn dat er een probleem is en dat we er wat aan moeten doen".
Wat zou zo’n staatssecretaris verdienen?
Gisteren is in allerlei tv-programma’s wel dertig keer de vraag gesteld hoe het moet met de volgende koninginnedag.
Geen enkele keer heb ik iemand horen vragen hoe het moet met Prinsjesdag en de gouden koets. Dat is al over vijf maanden.
De burgemeester van Apeldoorn:
Ha, eindelijk, je mag pessimistisch zijn. In de Volkskrant van vandaag zegt de Amerikaanse filosoof Joshua Foa Dienstag dat we in tijden van crisis geen optimisme nodig hebben, maar juist pessimisme.
"Wie niets verwacht, kan ook niet teleurgesteld worden. Wie niet in vooruitgang gelooft, is ook niet bang dat het ooit slechter zal worden. Zo wapent de pessimist zich tegen slechte tijden."
Hij heeft groot gelijk.
Mblog moet nu weer denken aan Godfried Bomans (wie kent hem nog?). Bomans had een heel eigen kijk op pessimisme en optimisme. Als ik me niet vergis was hij het die ooit zei: een pessimist is iemand die denkt dat alle vrouwen slecht zijn. En een optimist is iemand die dat ook denkt.