Peter Nissen

En dan was er op 12 september wat te doen in Brabant.

We reisden met een groepje uit Limburg naar de Universiteit van Tilburg. Want prof. dr. Peter Nissen werd daar onlangs benoemd tot hoogleraar Cultuurgeschiedenis van het christendom. Ja, alles heeft een cultuurgeschiedenis, ook het christendom. Peter Nissen is een Limburger, in 1957 geboren in Swalmen. Hij gaat niet de hele geschiedenis van het christendom behandelen, maar alleen de recente geschiedenis van het christendom in de Westerse cultuur en samenleving. Dat doet hij bij de Faculteit Geesteswetenschappen.

Vrijdag 12 september om 16.15 uur aanvaardde hij zijn ambt met het uitspreken van een oratie, een openbare rede. Hij deed dat voor een gehoor van enige honderden collega’s, vrienden en belangstellenden. De laatste tijd heeft hij nogal wat kritiek geuit op het beleid van de Nederlandse bisschoppen. Daarom is hij ook vertrokken van Nijmegen naar de Universiteit van Tilburg, want de Nederlandse bisschoppen willen meer zeggenschap over de theologische faculteit van de Radboud Universiteit Nijmegen. Peter Nissen was de laatste jaren decaan van deze faculteit.

Maar goed, vrijdag was het feest in Tilburg. De nieuwbenoemde hoogleraar opende dus met een feestelijke speech. Hij sprak over de 'ware' en 'valse' mystiek rond 1900. Rond die eeuwwisseling deed een belangrijke groep van kunstenaars, schrijvers en intellectuelen ook al aan 'relishoppen'. Van kerkelijke zijde reageerde men volgens Peter Nissen aldus:

"Wie ware mystiek zoekt, kan daarvoor alleen bij ons terecht. Wat zich verder als mystiek aandient, kan niet deugen, want het komt niet van de juiste firma. Op het vlak van de mystiek gold voor de katholieke kerk rond 1900 het beginsel van de verplichte winkelnering."

De nieuwbenoemde hoogleraar maakte natuurlijk ook een uitstapje naar het begin van onze eeuw, de tijd waarin wij nu leven. Hoe stellen de christelijke kerken zich nu op?

"Blijven zij het monopolie op de waarheid claimen, het alleenrecht ook in de bemiddeling tussen het aardse en het goddelijke geheim?” (…) “Kunnen zij aanvaarden dat anderen elders en uit andere bron komen tot inzichten en ervaringen op terreinen die de christelijke kerken altijd als hun exclusieve domein hebben beschouwd?"

Enfin, de openbare rede is bij Uitgeverij Vantilt als paperback te koop voor 9,95 (inclusief verzendkosten, althans binnen Nederland).

Het was trouwens een genoegen om te zien met hoeveel pomp and circumstance zo’n ambtsaanvaarding gevierd wordt. Ik had het al een tijd niet meer meegemaakt. Op de uitnodiging zag je al staan:

"Hoogleraren zijn van harte welkom om (bij voorkeur in eigen toga) in het cortège mee te lopen. In dat geval wordt u om uiterlijk 16.00 uur bij de togakamer verwacht."

Een eerbiedwaardige stoet van hoogleraren betrad precies op tijd de aula van de universiteit. Het was een optocht waar maar geen einde aan kwam. Wel zeventig toga's en baretten gingen de eerste rijen bezetten; en oud dat die professoren waren! Ik dacht nog is er nu echt niemand van onder de tachtig bij? Maar het zag er indrukwekkend uit.

Na de toespraak van prof. dr. Nissen begon de receptie, en ons werd al verzocht om vanwege de drukte niet allemaal tegelijkertijd op de feesteling af te stormen. Dus kwam er gelegenheid voor een borrel en wat hapjes en zo kreeg je dus ook wat tijd om eens rond te kijken wie er allemaal waren. Zo zag ik opeens emeritus bissschop Ernst van Breda, 91 jaar. Hij rijdt nog steeds auto. Ik zag nog net toen hij bij het weggaan zichzelf in zijn jas hielp zonder enige hulp van omstanders. Ik zag ook mijn vroegere geleerde klasgenoot Ruud Huysmans, lector/hoogleraar kerkrecht aan de KTU te Amsterdam, aan de KTU te Utrecht, en aan de Faculteit Kerkelijk Recht van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij is op het ogenblik in het nieuws omdat hij in de clinch ligt met bisschop Ad van Luyn van Rotterdam over zijn geregistreerd partnerschap. Bisschop van Luyn was er overigens niet. Ja, het werd nog een Boulevard-achtige nazit.

En van Peter Nissen, de hoofdacteur van de dag, zult u de komende tijd nog veel horen. U zult hem regelmatig tegenkomen op televisie. Dit is 'm:

Media_httpi75photobuc_cecpl

Kortom, het was een spraakmakende dag, - met voor mij maar één minpunt: mijn paraplu hangt nog steeds ergens aan een kapstok van de Universiteit van Tilburg.

New Delhi

Vanavond in de weekend-drukte: alweer een serie bomaanslagen. Een vrouw, zittend tussen de puinhopen, roept huilend:

Ik heb zoveel lijken gezien
Als geiten in een slachthuis

Het is dat het zo ernstig is, anders zou je geneigd zijn deze wanhoopskreet te betitelen als een mooi stukje poëzie.

Eveline Herfkens 3

Vanmorgen mailde ik een briefje naar Arend Jan Boekestijn, Tweede-Kamerlid van de VVD:

Media_httpi75photobuc_rlwdi

Daarna stuurde Boekestijn dit antwoord:

Media_httpi75photobuc_fufpj

Zo blijft het spannend.

Nog ter verduidelijking: AO = Algemeen Overleg; en in het tweede zinnetje sloop een kleine vergissing: in "Daar zal mij hard maken" moet "ik" gevoegd worden tussen "zal" en "mij".

(zie ook "Eveline Herfkens" 1 en 2 op Mblog van 1 en 3 September)

Hoelang nog die boerka's?

Op tv somde minister Plasterk gisteren met een blije toet de voordelen op van een boerkaverbod in scholen:

* Leraren en leerlingen moeten elkaar in de ogen kunnen kijken.
* Leraren kunnen dan zien hoe een leerling zich voelt en reageert op zaken die besproken worden.
* Als je die reacties niet kunt zien, wordt de onderlinge communicatie bemoeilijkt.
* Dat geldt niet alleen in de klas maar ook op het schoolplein.

Tot zover minister Plasterk.

Dus vraag ik aan minister Plasterk:

Gelden diezelfde argumenten niet ook buiten de school?

Boerka’s bemoeilijken ook het sociale verkeer op de universiteit, in de trein, het restaurant of op straat. Is er nou zoveel fantasie voor nodig om je dat voor te stellen?

Media_httpi75photobuc_ebodq

Hulpverleners bedreigd

Het ambulancepersoneel in Amsterdam is het geweld beu. Maar het gaat vanavond niet staken. De hulpverleners hebben met burgemeester Cohen gesproken en dat gesprek heeft kennelijk geholpen. Cohen zei dat het vaak Marokkanen zijn die ambulancemedewerkers het werk onmogelijk maken.

Op Radio 1 zei burgemeester Cohen:

"Een belangrijk punt is dat in veel van de gevallen waarin dit soort bejegening plaatsvindt, er sprake is van onze Marokkaanse medeburgers, Marokkaanse jochies, in een groot aantal gevallen. En ik constateer het maar gewoon als een feit. Daar ligt dus een belangrijk deel van het probleem. Daar moet dat probleem dan ook worden opgelost."

Commentaar van Mblog:

Ongelofelijk wat taal allemaal kan verhullen en tegelijk openbaren. Als ambulancemedewerkers door Marokkanen worden bedreigd met de dood, spreekt Cohen van 'onze Marokkaanse medeburgers', hij zegt er zelfs 'jochies' bij, terwijl het gewoon boeven of desnoods boefjes zijn. Dat doen we in Nederland al jarenlang: zachte woorden gebruiken terwijl er eigenlijk iets ergs aan de hand is. Al decennia noemt men in politiek correcte kringen Marokkanen en Turken Marokkaanse of Turkse medeburgers, ik heb ook al eens horen zeggen: medemensen. Uit angst dat men discriminerende taal gebruikt. Uitschelden en discrimineren mag natuurlijk niet. Maar dat gedoe met 'medeburgers' en 'medemensen' begint toch ook een beetje soft te worden.

Zou de Roemeense ambassadeur in Rome aan het Nederlandse echtpaar Wilma en Paul van Munster excuses hebben aangeboden omdat twee van zijn 'Roemeense medeburgers' hen mishandeld en verkracht hebben? Ik denk dat hij andere woorden heeft gebruikt.

Cohen-taal kan dus verhullen. Maar Cohen-taal kan ook onthullen, openbaren: als we niet meer Turk of Marokkaan durven zeggen, dan is er kennelijk met sommigen iets aan de hand.

Dus als u iemand hoort zeggen: ik woon naast een Marokkaanse medemens, dan moet u eigenlijk een onzeker gevoel krijgen. Denk daar eens over na.

Eveline Herfkens 2

Toen er rumoer ontstond over de 7000 dollar per maand die mevrouw Herfkens jarenlang had ontvangen van ons ministerie van Buitenlandse Zaken (in strijd met de regels van de VN) noemde onze Eveline het gedoe in Nederland over haar gedrag een 'ontstellend provinciaal Nederlands debat'. Zij wilde het bedrag niet terugbetalen.

Minister Verhagen zei eerst dat die salarisbetaling niet juist was. Maar onlangs zei Verhagen dat de vergoeding niet in strijd was geweest met de Nederlandse regels. Maar de vorige week kreeg ze toch een beetje spijt en besloot een jaar lang voor een symbolisch bedrag van 1 dollar te gaan werken.

Hiermee lijkt de kwestie opgelost, of zeg maar in de doofpot gestopt. Toch komt er nog een vervolg. Vandaag kondigt Arend Jan Boekestijn, VVD-Tweede-Kamerlid van de VVD, op zijn weblog aan dat hij zich op 11 september zal roeren in de commissievergadering van het AO (Algemeen Overleg). Hij is wel van de oppositie, dus of hij iets weet klaar te spelen? Hij zegt in ieder geval dat hij zich erop verheugt.

Wat zijn zijn plannen?

Boekestijn: "Ik ga een motie indienen waarin Verhagen wordt opgeroepen alsnog de rechtszaak te beginnen teneinde alles terug te krijgen. En ik ga bij de begroting een amendement indienen waarin BUZA (Buitenlandse Zaken) gekort wordt met 280.000 dollar zodat de belastingbetaler zijn geld terugkrijgt. Vervolgens kan Verhagen dan het UNDP (United Nations Development Program) korten met hetzelfde bedrag. Als Links dan zegt dat deze constructie ten koste van de armen gaat zeg ik: "er is 1 vrouw die dit probleem kan oplossen".

Lees het maar na op de website van Arend Jan Boekestijn.

En houd 11 September in de gaten.

Eveline Herfkens 1

Deze oud-minister voor Ontwikkelingssamenwerking en topvrouw bij de Verenigde Naties hoeft dus de 'huursubsidie' van 280.000 dollar niet terug te betalen. Iedereen die het nieuws volgt kent het verhaal.

Vanmorgen mailde ik een briefje naar Arend Jan Boekestijn, Tweede-Kamerlid van de VVD:

Media_httpi75photobuc_uggzd

Vanmiddag kreeg ik dit antwoord:

Media_httpi75photobuc_oehnd

Dit is 'm dus, Arend Jan. We zijn onrustig benieuwd.

Media_httpi75photobuc_drorf

Kleuter

- Kunnen kinderen ook belangrijke mededelingen doen?
- Ja, kinderen kunnen ook belangrijke mededelingen doen.

Als kleinzoontje (kleuter) na zijn vakantie in Normandië weer thuis is en opbelt en als volgt verslag doet:

"We hebben ook gezeild en ik kan niet zwemmen, dus ik moest een zwempak aan en ik ben niet in de zee gevallen!"

dan is dat een belangrijke mededeling.