Respect

En wat zie ik daar op mijn Filosofie-scheurkalender?

Media_httpi75photobuc_ubhpc

En ik citeer nog wat er op de achterkant staat:

Paulin Hountondji, filosoof uit het Afrikaanse Benin, vertrouwt dit respect niet.

"Respect. Je kunt er alle misstanden mee rechtvaardigen."

De term respect suggereert dat alle culturen even waardevol zijn. Maar zijn ze dat wel? Hountondji concludeert: vroeger was men onredelijk negatief over niet-westerse culturen. "Het gevaar bestaat dat men nu in het exacte tegendeel vervalt: idealisering en romantisering van niet-westerse culturen".

Erno Eskens

Balkenende op schrikkeldag 2008

Is de oorlog al begonnen?

Een extra NOS Journaal in plaats van Sesamstraat. Balkenende leert ons hoe we moeten leven: "met respect voor ieders opvatting".

Ik heb de laatste dagen honderdduizenden mensen op tv zien demonstreren en wilde kreten uiten. Ik heb politieke leiders in verre landen beestachtige bedreigingen horen uitspreken. Zo kon ik hun opvattingen leren kennen. Ik weet zeker dat ik die opvattingen niet wil respecteren.

Dus wat Balkenende van mij vraagt, kan ik met de beste wil niet doen.

Tip voor mensen die het hoofd koel en de rug recht willen houden: lees eens wat Afshin Ellian vindt van de rare tijden waarin we leven.

P.S. Toch viel er nog wat te lachen vandaag. Op de persconferentie vroeg een journalist aan Balkenende: "Heeft u al aangifte gedaan?" Balkenende glimlachte heel pijnlijk en bleef sprakeloos...

Diplomatie via muziek en sport

Op weg naar de tentoonstelling Go China! in Groningen en Assen lees ik in kranten over het concert van The New York Philharmonic Orchestra in de hoofdstad van Noord-Korea, Pyongyan.

Verbroedering. Toenadering.

Wat China betreft zeggen we: laten we het doen met sport (Olympische Spelen).

Met het stalinistische Noord Korea heeft Amerika het dezer dagen met muziek geprobeerd.

Een driehonderd man sterke delegatie van het New Yorks Philharmonisch Orkest gaf in de hoofdstad een indrukwekkend concert met werken van Gershwin, Dvorak en Wagner. De Volkskrant schrijft: "Niet eerder was een dergelijk Westers instituut te gast in deze geïsoleerde, totalitaire staat en sinds het eind van de Koreaanse oorlog (1953) zijn hier nooit meer zoveel Amerikanen tegelijkertijd geweest; in totaal is bijna 400 man toegelaten tot het land dat normaal gesproken potdicht zit."

En zo klonken dan in februari 2008 de volksliederen van Noord-Korea én de Verenigde Staten, allemaal live uitgezonden op de Noord-Koreaanse staatsradio en televisie.

Ach, wie weet helpt het wat. Misschien dat Noord-Korea wat minder interesse krijgt in het atoombommetjes willen maken en dat China wat meer gaat doen voor zijn miljoenen boeren die hun gezinnen moeten verlaten om duizenden kilometers verder een beetje geld te verdienen om hun dierbaren, die ze maar een paar weken per jaar zien, in leven te houden.

Waar sport en muziek al niet goed voor zijn.

Intussen: ga toch maar eens kijken naar de tentoonstelling over het Terracotta Leger van de Eerste Keizer van China in het Drents Museum te Assen en het Groninger Museum in Groningen. Het kan nog tot 1 september.

Media_httpi75photobuc_ribrb

Ter overdenking

Gisteravond was hij weer eens te zien.
In het AVRO tv-programma Hoge Bomen pioniers.
De psycholoog, hoogleraar en auteur Piet Vroon.

Tien jaar geleden werd hij, 58 jaar oud, dood gevonden in zijn huis in Culemborg. Iedereen die hem in zijn laatste jaren een beetje heeft gevolgd, kon zien dat hij niet gelukkig meer was. Hij was depressief en leed aan wanen. Maar beroemd geworden was hij wel. En populair ook nog, - bij een groot publiek.

In 1996 was hij te gast in het radioprogramma Simek ‘s nachts. Een schitterend gesprek werd dat toen. Over de mens die zich een leven lang ontwikkelt. In dat programma zei hij bijvoorbeeld dit:

“Ik vind dat een mens onder ogen moet zien - hoe oud hij ook is en hoeveel hij ook gestudeerd heeft - dat hij eigenlijk van de hele bliksemse bende niets begrijpt. Ik denk dat dat uiteindelijk een soort boodschap is die ik wil overbrengen.”

Ook in het tv-programma van gisteravond waren deze woorden nog eens te horen.

Bondscoach

Bert van Marwijk uit Meerssen gaat dus zo goed als zeker baas worden van het Nederlands elftal. Het is in ieder geval met trots dat ik hier laat zien wat de Volkskrant vandaag over hem schreef:

Media_httpi75photobuc_vvqcc

Ik ga alvast oefenen om zo min mogelijk hinderlijk te zeggen ‘dag bondscoach’ als ik hem tegenkom, want ik wandel ook regelmatig over glooiend terrein in Meerssen.

Zwolle nogmaals

In Zwolle was er zoveel te zien, dus ben ik weer teruggegaan en ik hoop niet voor het laatst. Dankzij dit tweede bezoek heb ik nu ook de geboortehuizen bezocht van twee Bekende Nederlanders, Potgieter en Thorbecke. 'Bezocht' is wat veel gezegd, je komt er niet binnen, maar de huizen staan waar ze stonden en ze geven je de kans om na te denken over wat de beroemde borelingen betekend hebben voor literatuur en politiek.

Thorbecke (1798-1872), de grondlegger van de Nederlandse parlementaire democratie, de man die zich steeds kritischer ging opstellen tegenover Koning Willem I en die door velen wordt beschouwd als een groot staatsman, misschien wel de grootste die ons land gekend heeft, - en Potgieter (1808-1875), zeer bekend schrijver van proza en poëzie en door generaties leerlingen op middelbare scholen bestudeerd.

Hier het geboortehuis van Thorbecke:

Media_httpi75photobuc_pgtji

En hier zag Potgieter het levenslicht:

Media_httpi75photobuc_hbfbg

Zijn bekende gedicht “Holland” begint aldus:

Grauw is uw hemel en stormig uw strand,
Naakt zijn uw duinen en effen uw velden,
U schiep natuur met een stiefmoeders hand,
Toch heb ik u lief, o mijn Land!

Dit gedicht staat onder meer in de bundel van Gerrit Komrij: De Nederlandse poëzie van de 19de en 20ste eeuw in 1000 en enige gedichten, uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam.

En zoals het mij zo vaak vergaat bij het doorbladeren van dichtbundels of woordenboeken: je zoekt het een en je vindt ook iets anders. En wat vond ik in de buurt van Potgieter? Dit gedicht van Gerrit van de Linde JZN (1808-1858):

Brief uit Engeland

Als somtijds de boze lusten van het vlees je mochten kwellen
zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen
want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen
Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren
En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft
Zou je er een andere onder moeten leggen die de hik heeft.

Media_httpi75photobuc_wbkyu

Voor wie in Zwolle wil gaan kijken:
Het huis van Thorbecke: Thorbeckegracht 11
Het huis van Potgieter: Luttekestraat 14

Zwolle

Ik was er nooit geweest. Nu wilde ik er gaan kijken naar schilderijen van Jeroen Krabbé, maar ik hoopte dat Zwolle nog meer te bieden had, want je weet het maar nooit met schilderijen. En Zwolle hééft meer te bieden: prachtige monumenten, kerken, paleizen, verdedigingswerken, molens, bruggen, parken en ...veel terrassen, maar daar moet het wat meer zomer voor zijn.

Wat deze oude Hanzestad ook heeft, dat zijn welluidende straatnamen zoals Ossenmarkt, Jufferenwal, Papendwarsstraat, Goudsteeg, Fratersteeg, Blijmarkt, Krommejak, Korte Ademhalingssteeg, Vispoortenplas, Botervatstraat - alleen al aan die namen valt veel van het kerkelijk, politiek en economisch verleden af te lezen.

Nóg iets wat me opviel: de vriendelijkheid van de mensen. Daar is Zwolle natuurlijk niet uniek in, maar je waardeert het wel. Je moet nog al eens wat vragen als je voor de eerste keer in Zwolle loopt, waar ligt dat gebouw, die straat - volwassenen maar ook kinderen wijzen je geduldig de weg, lopen desnoods een eindje met je mee; zelfs de gastvrouw in het Museum de Fundatie (waar Jeroen Krabbé exposeert) glimlachte zo stralend dat het eigenlijk niet paste bij een museum.

En omdat ik dit schrijf op de dag na Valentijn vraag ik me af: zou je zo’n vanzelfsprekende behulpzaamheid ook een beetje als liefde kunnen beschouwen?

In tv-spotjes was Robert ten Brink al dagen aan het roepen dat op Valentijnsdag niemand alleen mag zijn. Goed zo Robert, wrijf het er maar flink in, bij al die mensen die toch al eenzaam of alleen zijn, door het lot of door keuze. Kerstmis is al zo’n dag die veel mensen nerveus maakt omdat ze niet alleen mogen zijn. Begint dat gezeur nu ook op Valentijnsdag?

De vriendelijkheid van Zwollenaren vind ik boeiender dan de liefde volgens Robert ten Brink.

Wie echt verstand van liefde heeft, zoekt zijn geluk niet in een liefdesshow uit Aalsmeer.

Peter R.

Wat een uitzending zondagavond! Geen minuut carnaval en toch spannend.

En wat een nasleep deze keer van het kunststukje van Peter R.

En wat hebben we een boel psychiaters, psychologen, advocaten, dokters en drugsexperts in Nederland. De een weet het nog beter dan de ander.

Twee onderdelen van het zondagavondprogramma had ik niet willen zien. Op de eerste plaats de moeder van Natalee en op de tweede plaats de reclameblokken.

Wij mochten meekijken hoe mevrouw Holloway keek toen de ze beelden zag over haar eigen verdwenen dochter. Ik heb dus toch gekeken, want ik wist niet wat de volgende seconden zouden brengen. Allengs besefte ik: dit is SBS 6 ….

Met de reclameblokken had ik meer geluk. Iedereen weet hoe het kan: met de harddiskrecorder! Begin een half uur later te kijken en je kunt je aandacht houden bij waar het om gaat: de waarheidsvinding in een trieste zaak. Sorry geachte middenstanders en grootondernemers, ik weet niet wat u mij had willen verkopen.