Beatrix en Balkenende

De koningin heeft weer eens gesproken. De Kerstboodschap. Gewone mensen moeten veel boodschappen doen voor Kerstmis. De koningin hoeft alleen maar aan de Kerstboodschap te denken. Dat is al moeilijk genoeg. Het gaat niet meer zo gemakkelijk met dit soort boodschappen. Een koningin kan niet meer zomaar wat moraliserende woordjes prevelen. Er komt kritiek op. Dit jaar zei ze bijvoorbeeld: "Grofheid in woord en daad tast de verdraagzaamheid aan." Dan voelen sommigen zich aangesproken en reageren. En daarna voelt de minister-president zich weer geroepen om te zeggen dat hij achter de koningin staat. Dat moet hij zeggen, want hij is verantwoordelijk voor alles wat de koningin zegt.

Dus richt ik mij nu maar tot de minister-president en zeg: als u het dan per se wilt hebben over grofheid in woord en daad, zeg dan ook eens iets over daden van de regering die nog veel uitleg behoeven en vertel ook iets over de graaicultuur van de rijken. Misbruik de Kerstboodschap niet altijd om het gewone volk te kapittelen.

Ik heb het al eens eerder geschreven:

"Als leden van het Koninklijk Huis of andere miljardairs een toespraak houden, verflauwt mijn aandacht. Ik laat me door hen niets wijsmaken, ik laat me door hen niet aansporen tot het verrichten van goede werken. Ik vertrouw hun Kerstboodschappen niet."

Ik ben er zeker van dat ook een Kerstmis zonder koninklijke boodschap heel vredig kan verlopen.

Erbovenop

Dat was het dan weer: Het Groot Dictee der Nederlandse Taal. De laatste jaren komt er steeds meer kritiek op dit feestje-van-de-tientallen-spelfouten, gemaakt door weer die Bekende Nederlanders die we al honderd keer gezien hebben. De kritiek is terecht. Het nut van zo’n dictee wordt steeds kleiner. Het zat ook deze keer weer vol met woorden die je waarschijnlijk nooit in je leven hoeft op te schrijven: gitaarriff, bacchanten, Betel, en helemaal nooit Jimi Hendrix.

Al die extra moeilijke woorden,  - als je twijfelt zoek je ze even op in een woordenboek. Erger is dat veel mensen steeds minder benul hebben van het woordgeslacht. Vanmorgen ging het op de radio over mensen met talent, en toen hoorde ik in twee minuten drie keer iemand praten over talent: "Er is genoeg talent die staat te trappelen om de ouderen op te volgen." Dat is pas taalvervuiling en die is met geen dictee te bestrijden.

Nee, het was een aardig verhaal van de overleden Jan Wolkers, maar je leert er niks van.

Toch ben ik Wolkers dankbaar voor twee zinnetjes, althans delen daarvan:

God staat boven aan de ladder....
en:
... met mijn hoofd boven op de grote kei lag ...

Ik verbaasde mij er bijna over dat Wolkers dat goed schreef. Dat wordt heel vaak fout geschreven, namelijk 'bovenaan de ladder' en 'bovenop de grote kei'.

Hij zette de piek boven op de kerstboom (= goed)
De piek hoort bovenop (= goed)
Nog één voorbeeld van hoe het moet? De verzwakte man strompelde toch tot boven op de berg. Dus zei de dokter: hij komt er wel weer bovenop.
Wie met Kerstmis niks te doen heeft, moet hier maar eens over nadenken.

Philip de lolbroek

De laatste tijd heeft het NOS Journaal van 20:00 uur een nieuw speeltje. De nieuwslezer kondigt vlak voor het weerpraatje nog een luchtig onderwerpje aan dat pas na het weerpraatje aan de beurt komt. Faits divers - gemengd nieuws, zouden de Fransen zeggen. De bedoeling zal wel zijn dat we aan het einde van het vaak ernstige bulletin nog iets leuks horen. Vanavond ging dat gemengd bericht over de verse vlam van Sarkozy.

Philips Freriks zei:

"Zo meteen na het weer: zingend en wel de nieuwe geliefde van de Franse president Sarkozy Erwin Kroll."

Dit is niet leuk meer, dit is alleen maar verwarrend.

Afgelaste topduels

Vraag aan Henk Kesler over de actievoerende politiebonden:

"Hoe komt u erbij om te spreken over een zwarte dag voor het Nederlandse voetbal? De dag dat u Marco van Basten hebt aangesteld als bondscoach, dat was voor de Nederlanse voetballiefhebber pas een zwarte dag,"

(Sportverslaggever Patrick Delait in Dagblad De Limburger van vandaag. Overigens heeft Kesler vanmiddag schriftelijk zijn excuses aangeboden)

Rare samenwerking

Gisteren op L1 TV gezien en gehoord: een nieuwsitem over de Euregiobahn Heerlen (Nederland)-Aken (Duitsland).

De Nederlandse politie controleerde in deze trein samen met Duitse collega’s. Het was voor het eerst dat er hier grensoverschrijdend werd samengewerkt. De controle betrof "overlast en drugstoerisme". Terwijl de camera de trein volgde, hoorde ik: "Echt controleren in de grensoverschrijdende trein is lastig. Het gaat vandaag dan ook vooral om de preventieve werking van de politie in de trein, want serieus optreden is moeilijk, zo blijkt al snel bij deze man."

Ik zag hoe een Nederlandse politieman een reiziger confronteerde met openstaande verkeersboetes. En nog wat meer, want tegen de reporter zei de agent: "Dit is een man die in Nederland gesignaleerd staat. Hij heeft daar nog een gevangenisstraf openstaan, maar omdat hij momenteel in Duitsland is, kunnen we daar niks mee. Als we hem op de terugweg aantreffen en als hij dan weer richting Heerlen gaat, kunnen we hem aanhouden en dan gaat hij naar de regiopolitie en daar kan hij zijn straf uitzitten."

En de Duitse Schutzmann stond erbij en keek ernaar.

Ik had me dit soort euregionale samenwerking intelligenter voorgesteld.

NOS-Langs de lijn

Zo’n tien jaar geleden hoorde je sportverslaggevers op radio en tv het Griekse woord "Heracles" goed uitspreken: Heracles. Klemtoon dus op de eerste lettergreep. Nu zeggen ze allemaal Heracles. Klemtoon op de a.

De reporters van tien jaar geleden hadden ook niet allemaal Grieks gehad op hun middelbare school en toch spraken ze het woord goed uit.

Wat is er toch gebeurd dat je nou alsmaar Herááácles hoort roepen?

Hollanders in beeld

Ze is nog niet voorbij, de tentoonstelling Hollanders in beeld – Portretten uit de Gouden Eeuw, te zien in het Mauritshuis in Den Haag. Ruim zestig indrukwekkende portretten zijn er te bewonderen.

Ik citeer uit de folder:

"Nooit eerder en nergens anders zijn zoveel portretten geschilderd. De twee grootste meesters van het genre zijn Rembrandt en Frans Hals. Van Rembrandt zal Portret van Jan Six uit 1654 ieders aandacht trekken. Dit portret wordt gezien als het beste voorbeeld van Rembrandts kunstenaarschap. Het is nog steeds in familiebezit en is de afgelopen 50 jaar nooit uitgeleend. Bij wijze van grote uitzondering is dit portret nu gedurende 3 maanden voor iedereen te bewonderen."

En dat geldt ook voor veel andere werken. Je zou de halve wereld moeten afreizen om de schilderijen te zien die nu in het Mauritshuis bij elkaar zijn gebracht. Dan is een ritje naar Den Haag toch effectiever. De bruiklenen zijn afkomstig uit ruim 30 verschillende musea en particuliere collecties in Europa en de Verenigde Staten. Belangrijke bruikleengevers zijn de Royal Collection in Londen, de National Gallery of Art in Washington, de Alte Pinakothek in München, de Gemäldegalerie in Berlijn, het Musée du Louvre in Parijs en de Gemäldegalerie in Kassel.

Wie al dit schoons wil zien, kan nog tot en met 13 januari terecht in het Mauritshuis.