Boeken

Martin Ros, 70 jaar, vaak genoemd de bekendste boekbespreker van Nederland, gaat dus weg bij de Tros, die zijn contract niet verlengde. Er moest een jongere in zijn plaats komen.

Veel mensen vonden Ros geweldig. Ik gun het die mensen dat hij had mogen blijven, maar voor mij hoefde het niet.

Als hij een boek aanprijst dan prijst hij het ook helemaal aan, met een stortvloed aan woorden, met een diepe stem, met hoge stem, met voix mixte, uit volle borst, met kopstem, gillend, krijsend, naar adem happend, en nog dít en nog dát en dát nog d’r bij ..... en dan denk ik: zó mooi kan een boek niet zijn.

Ik geloofde hem nooit.

Sorry Martin.

Laetus Keulaerds ✝

Verleden woensdag is deze pater overleden, een man met veel gevoel voor humor. Je zag het al aan zijn ogen.

Het is geen bekende Nederlander geworden, al heeft hij ooit een tijdlang radiomeditaties en preken gehouden voor de KRO. De opnamen daarvoor gebeurden in de ROZ-studio in Maastricht, een stad waar hij in ieder geval wél bekend was: moderator van het katholieke Henric van Veldeke College, oprichter van jeugdsoos Kombi, kapelaan in Maastricht-Malberg, later moderator bij het Antonius Doctor College in Kerkrade, en in 1973 werd hij hoofd pastorale dienst van het Maastrichtse ziekenhuis dat toen nog geen academisch ziekenhuis was, maar ook de overgang naar Academisch Ziekenhuis maakte hij mee.

In die tijd vertelde pater Keulaerds me wat een chirurg ooit overkomen was toen deze aan het ziekbed stond van een patiënt, een ‘echte’ Mestreechteneer, die op dat moment veel pijn had en daarover ook flink klaagde. De patiënt was katholiek en de chirurg zocht naar passende woorden en vond alleen maar dit:

"Denk maar eens aan Jezus, wat die niet allemaal geleden heeft."
En toen zei de doodzieke Mestreechteneer: "Maar daar noemt u me d’r ook wel eentje op."

De Openbare Bibliotheek Amsterdam

Wat een gebouw! Een boekenpaleis! En nog veel meer dan dat. De grootste bibliotheek van Europa. Op 07-07-07 geopend. Maar ik was er nog niet geweest. Ik was als Limburger al trots (Rita!) op de Openbare Bibliotheek in Maastricht, het Centre Céramique, tot 07-07-07 het beroemdste ontwerp van Jo Coenen. Maar nu ik Amsterdam heb gezien... ook een ontwerp van Jo Coenen... is er weer een superlatief bij gekomen. Dat vindt Jo Coenen natuurlijk ook.

Tien minuten lopen vanaf het Centraal Station en je bent er. Dat is trouwens in Maastricht precies hetzelfde. Daar ben je ook in tien minuten in het Centre Céramique. Maar dat is dan ook een van de weinige overeenkomsten. Niets ten nadele van Maastricht, maar in Amsterdam is natuurlijk alles groter: de OBA (Openbare Bibliotheek Amsterdam) is met 28.000 m2 aan boeken, kranten, tijdschriften en nieuwe media de grootste bibliotheek van Europa met een verwacht jaarlijks bezoekersaantal van ca. 2 miljoen. Al zouden alle voetballers en supporters van MVV opeens lid worden van de bibliotheek in Maastricht, dan nog wordt dat aantal in de Limburgse hoofdstad waarschijnlijk niet gehaald...

Amsterdam biedt onder andere:

1 Gerard Reve Museum
1 bibliotheekmuseum
1 ontmoetingsplek (foyer, bovenfoyer, restaurant, 2 leescafé’s)
1 jeugdtheater (40 zitplaatsen)
5 speciale collecties (Amsterdam-, Boudewijn Buch-, IHLIA-, Toonkunst- & Jazzcollectie)
6 pleinen (bv gezondheidsplein, integratieplein, hermanbroodplein)
4 vergaderzalen (educatie, cultuur, informatie)(25 tot 75 deelnemers)
270 zitplaatsen in het bibliotheektheater
1.000 zitplaatsen (600 met PC’s/ internet/ Ms office)
een hele batterij Apple computers

en dan ook nog: 84 openingsuren per week: 7 dagen per week, 12 uur per dag van 10 tot 10...
Waar vind je dat?

Ik wil maar zeggen: als je toch in Amsterdam bent, - ga eens kijken.

Voor onder de kerstboom?

Een vast ritueel op de eerste maandag van december: de Vriendenkring van de plaatselijke Harmonie begint met zijn jaarlijkse KERSTBOMENVERKOOPACTIE (bij driemaal woordwaarde een heel lekker woord voor scrabble). De opbrengst komt ten goede aan de Harmonie. Dus daar gaan we de kerstboom kopen, dat wil zeggen mijn echtgenote koopt en ik luister intussen naar een van de andere verkopers die elk jaar naar me toe komt omdat hij weer een mop paraat heeft.
- En wat wordt het dit jaar?
- Die van die pastoor die bij de bissschop moest komen?
- Nee, die ken ik niet. Laat maar komen.

- De bisschop zegt: is het waar van die geruchten? Heb jij een vriendin?
- Ja.
- Slapen jullie bij elkaar?
- Ja, maar met de hond tussen ons in.
- En als jij nou neigingen krijgt?
- Dan sta ik op en ga ik een blokje om lopen.
- En als jouw vriendin neigingen krijgt?
- Dan staat zij op en gaat een blokje om lopen.
- En als jullie allebei tegelijk neigingen krijgen?
- Dan laten we de hond een blokje om lopen.

De kerstboom kostte 15 euro, inclusief de mop.
Tot volgend jaar!

Johan Heesters

Hij wordt volgende week 104. De acteur en operettezanger wil graag een keer optreden in zijn geboortestad Amersfoort. Dat zou dan gebeuren op 16 februari 2008. De gemeente Amersfoort heeft geen bezwaar.

Heesters, die in de oorlog in Duitsland bleef optreden, heeft daar vooral bewonderaars, in Nederland bewonderaars en vijanden.

De discussie zal weer oplaaien.

Mijn eerste gedachte vandaag was: och, het zou misschien nu kunnen. Maar vanmiddag zag ik op het Journaal hoe hij op bezoek was in een concentratiekamp, hoe hij luisterde naar een gevangenenorkest in gestreepte pakken.

Toen dacht ik weer: laat hem maar niet komen.

Hijzelf zegt dat hij dat kamp onder dwang had bezocht.

En ik dacht: maar hij is zovéél jaren tussen die Duitsers blijven leven. Dus: laat hem maar niet komen.

Maar opeens dacht ik aan Zorreguieta ......... en nu weet ik niet meer wat ik moet denken .....

Wie doet het hem na?

"We eten thuis vlees noch vis. Dat laatste komt overigens doordat mijn vrouw niet van vis houdt. Vlees is niet nodig en nauwelijks gezond voor een man die deze maand 76 jaar is geworden. Vlees is bovendien energieverspillend en ik ben tegen de bio-industrie."

(Jan Terlouw vandaag in de Volkskrant)

En dit zei hij ook nog: "De westerse mens woont de wereld uit. We zouden veel meer met de energie van de zon moeten doen."

Noodweer

Vanaf vanavond probeert Erwin Kroll eens op een andere manier op televisie te komen. Hij gaat een serie van vijf uitzendingen maken over de ingrijpende gevolgen van heftige weerssituaties zoals onweer, storm en wolkbreuken. Hij heeft voor dat programma een zeer dubbelzinnige titel gekozen: "Noodweer".

Voordat u in de war komt, is hier alvast die andere betekenis van 'noodweer': het aanwenden van geweld tot verdediging van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed tegen een onrechtvaardige aanranding (de term staat niet in de wet). Synoniem: lijfsverdediging, zelfverdediging. Kijk maar in de Van Dale.

Noodweer (NCRV), vanavond om 19:55 op Nederland 2.

En nu: toi toi toi voor Erwin Kroll, weer je maar flink, maar bewaar het mooie weer voor het gewone weerpraatje.

Wit-Rusland – Nederland: 2-1

Johan Derksen, hoofdredacteur van Voetbal International, heet van de naald:

"Het lag vandaag niet alleen aan de achterhoede. We kunnen stellen – en ook ik moet genuamceerd zijn, en dat doe ik niet zo graag – maar na drie jaar Van Basten kunnen we toch stellen dat drie jaar Van Basten helemaal niets opgeleverd heeft. Hij heeft er geen team van kunnen maken, want het is los zand. Hij heeft de beschikking over goede voetballers en over redelijke voetballers. Slechte voetballers heeft hij niet. Ik verheug me iedere keer op een wedstrijd van het Nederlands elftal; en of ze nou winnen met geluk of vandaag verliezen, je blijft altijd met een kater over."

Marco van Basten, coach van het Nederlands elftal:

"Zij gingen het ons moeilijk maken door in te zakken en te counteren. Dat hebben ze goed gedaan en wij zijn niet in staat geweest om dat te keren. Niet scherp en niet geconcentreerd, niet maximaal, en dan vervallen we tot een mddelmatige ploeg."

Johan Derksen:

"Je hebt je gekwalificeerd, maar het zou ook wel een ramp zijn tegen al die bananenrepublieken als je dat niet gedaan had. Na drie jaar heeft deze coach het niet voor elkaar gekregen dat er een team staat."

(en in Den Haag staat het ministersteam ook al niet zo stevig meer, o wat hebben we het moeilijk)