The Phone en andere onzin

In het weekend heb ik vrijwillig wat tv-corvee verricht.

Gisteravond zag ik per ongeluk in de tv-gids staan: De Gouden Kooi. Compilatie. Ah! Compilatie betekent toch samenvatting en dan zal TIEN, voorheen TALPA, allicht de hoogtepunten laten zien. Dan kan ik dus in een half uur inhalen wat ik tot nu toe heb gemist maar waar ik al maanden overal over lees zonder ooit gekeken te hebben. Ik héb nu gekeken en het was indrukwekkend: het is het enige programma ter wereld met alleen maar dieptepunten. Verdere uitleg overbodig.

Dan was er vrijdag nog The Phone, een product van de BN’er Beau. Van sommige BN’ers kan ik de talenten maar niet ontdekken. Beau van Erven Dorens, zeg maar Boo, schijnt behalve presentator ook nog schlagerzanger, quizmaster en schrijver te zijn. Ik kende hem alleen maar van RTL Boulevard, waar hij vooral guitig kon kijken waarna hij Albert Verlinde verder liet lullen, dus het eigenlijke werk liet doen. Deze Boo dus trakteerde ons op de eerste aflevering van The Phone, voor mij meteen de laatste aflevering, want het was een programma waarin twee jongens met een mobiele telefoon heel druk heen en weer lopen en de winnaar krijgt dan wat euro’s. Me leek dat niets echt is, het is gewoon een film zonder ziel.

En dan was er zondag het eerste eigen tv-programma van de exhibitionist Giel Beelen. Het programma heette ook gewoon Giel en dan moet iedereen weten wie dat is. Hij doet er alles voor om dat te bereiken. In Giel hapt hij bedorven lucht van een dieselmotor, interviewt hij iemand naakt, allebei dus, dat zou diepere gesprekken opleveren, niks van gemerkt, en ook het naakte viel tegen, alles wat je niet mocht zien werd verborgen, dus niks te lachen. Alles leegheid wat de klok slaat.

Gouden Kooi, Phone en Giel, drie programma’s die ik niet meer hoef te zien. Positief resultaat dus van een weekendje tv-corvee.

Zaterdag af en toe even zappen langs het Live Earth-concert beschouw ik dan maar niet als corvee. Daarvoor heb ik te weinig ervan gezien. Er werd geschakeld tussen New York, Rio de Janeiro, Londen, Hamburg, Johannesburg , Shanghai, Tokyo, Sydney en of het nu ongelukkig toeval was maar ik zag heel vaak weer Giel en Beau. Sinds kort is Beau ook nog “voor het milieu”, zoals ongeletterde mensen dat noemen, dus ik hoop maar dat het klimaat er wel bij vaart.

Ik ben trouwens allang blij dat de Nederlandse aarde de komende dagen wat zal opwarmen. Aanstaande zaterdag wordt het in Limburg althans weer 30 graden, als Al Gore niet tegenwerkt.

Reisverslag

Kleinzoontje van 3 was even in Parijs. Zijn ouders konden het niet laten onderweg vanuit het liefelijke Loiredal naar Nederland. Kleinzoontje was dus anderhalf uur in de wereldstad met haar paleizen, triomfbogen, kathedralen, kantoren, wolkenkrabbers, en ... en....

"En wat heb je in Parijs gezien?" vroeg ik aan Kleinzoontje.

"Een draaimolen ... een kapotte draaimolen, want het vliegtuig deed het niet."

Voor zo’n kleine een correcte samenvatting. De rest komt later.

Vakantie

Gisteren weer eens alle gratis routekaarten, handboekjes en wandelingen van de ANWB opgehaald waar we als lid "recht" op hebben. We waren al een paar jaar niet meer op bezoek geweest bij deze menslievende instelling.

Reislust? Nog nauwelijks, maar je hoeft de boekjes maar even door te bladeren en het genieten begint al: Albanië, Bulgarije, Hongarije, Kroatië, Montenegro, Roemenië... allemaal landen waar ik lekker niet naar toe hoef. Dat bedenk ik, zittend op een terras aan de Maas.

Zorgelijke artikelen over brandstofkosten van benzine, diesel of lpg, hoe rijd je 8 cent goedkoper? Van al die pietluttige berekeningen hoef je je niks aan te trekken, als je maar niet te veel rijdt.

Files, knooppunten, pech voorkomen: laat de ANWB maar tips geven, zolang als ik ze maar niet hoef uit te voeren. En contributie blijf ik betalen.

Vrijblijvend lezen wil ik al die dingen graag, heel graag, van A tot Z, of zoals de ANWB zegt: van Abdij tot Zwemparadijs.

Motto van week 26

Alles wat nog mot dat duj ik merge

Als dát geen mooi Limburgs motto is, dan weet ik het niet meer. Het wordt gezongen in het "Lied vur Limburg".

Jack Poels van Rowwen Hèze is 50 geworden en dus schenkt hij de liefhebbers van zijn muziek een lied in driekwartsmaat: "Lied vur Limburg".

Wie de tekst wil zien, in het Limburgs en het Nederlands, kan dat hier doen.

En zo kun je het ook nog horen.

Proost op Jack Poels en zijn Rowwen Hèze!

Cabaret

Gisteravond pas gekeken naar de video-opname van BSUR, het solo-programma van de cabaretier Jan Jaap van der Wal dat 23 juni werd uitgezonden. Van der Wal heeft voor het Liliane Fonds zes landen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika bezocht. Dat fonds helpt gehandicapte kinderen in ontwikkelingsgebieden. Je kunt aan de cabaretvoorstelling merken dat de ellende die Jan Jaap in die landen heeft gezien, indruk op hem heeft gemaakt.

Dat het programma lovend ontvangen werd, kon iedereen in de kranten lezen. Maar wie heeft het allemaal niet gezien? Voor hen hier een fragment:

Jan Jaap van der Wal:

"Ik moest denken aan Ruud Gullit, onze grote held, onze nationale trots, onze aanvoerder uit de Gouden Tijd, Ruud Gullit, die een miljoen euro per jaar krijgt als salaris van de Postcode Loterij, één miljoen euro per jaar, om twee keer per jaar naar een vuilnisbelt in Brazilië te vliegen en te roepen dat het allemaal heel erg is."

"Ik moest denken aan Caroline Tensen die twee ton krijgt per jaar, twééhonderdduizend euro per jaar, om af en toe naar een ver land te vliegen, businessclass, 5-sterrenhotels (...) en haar visagist reist businessclass mee."

Dan stopt de cabaretier even, er volgt een ongemakkelijke stilte en dan vraagt hij aan het publiek: "Zijn er mensen lid van de Postcode Loterij?"

Na wat gegiechel in de zaal roept er iemand: "Ja hoor!"

Dan zegt Jan Jaap:

"Jullie doen hartstikke goed werk; jullie bouwen aan een mooie toekomst voor de kinderen van Ruud en Caroline, want ook zij hebben uw hulp héél hard nodig."

Er zijn cabaretiers die je vooral laten lachen. Er zijn er ook die je laten lachen en huilen tegelijk.

Talpa/Tien naar RTL

Dat is op sommige zenders HET nieuws op deze stormachtige namiddag.

Even denk je dan hoera, de sportuitzending op zondagavond wordt weer wat logischer gepresenteerd, betere tijden breken aan! Maar deze opluchting duurt slechts een paar seconden, want .... RTL betekent net zo goed reclame, reclame, reclame, ook tijdens 'de wedstrijden'.

Dus voorlopig maar weer netjes aan tafel eten op zondagavond.

Désanne van Brederode maakt het weer goed

Vanmiddag heeft de schrijfster Désanne van Brederode in het tv-programma Buitenhof haar excuus aangeboden voor wat ze in haar column van 10 juni had aangericht. Ze had toen minister Rouvoet onjuist geciteerd. Dat wilde ze vandaag herstellen. Ze had er veel woorden voor nodig: ongeveer 500. Dat had korter gekund. Maar deze zin zat erbij:

"Ik heb een integer persoon op het hart getrapt, en dat zet ik hierbij graag recht."

Toch nog sportief geëindigd, deze jammerlijke vergissing.

Haar column van 10 juni staat hier en die van 24 juni staat hier.