Warmte uit Kaapstad

Wat een lekkere dag gisteren. De eerste dag die het warmterecord van april wist te verbeteren. Toen was de top 31 graden. Ik heb daarna de thermometer niet meer bijgesteld, - om de herinnering aan dit mooie resultaat te bewaren. En sinds gisteren staat het kwik een graadje hoger: ruim 32 graden. Voor het eerst dit seizoen hebben we tot half een ’s nachts buiten gezeten, totdat er een lichte regenbui kwam. Een zomernacht die binnen wat werd verlengd met een glaasje wijn, en als eenmaal iets goed valt dan valt ook alles goed, zelfs de Kaapse Kroon van rond de twee euro, een wijn waarvan het etiket zegt:

Hierdie spesiaal geselekteerde rooiwyn word geproduseer deur Swartland Wynkelder. Die bekende kelder is geleë noord van Kaapstad, net buite ’n dorpie genaamd Malmesbury.
Hierdie vol en vrugtige rooiwynversnit is perfek vir alledaagse genot. Bedien saam met pizza, pasta en gebraaide vleis.”

Het gebraaide vleis hoefde er niet bij, wel de prachtige muziek van de Vlaamse Radio 4 die in Belgie niet Radio 4 heet, maar zich heel romantisch KLARA noemt en zo romantisch is dat ook weer niet want de Brusselse omroep heeft me laten weten dat KLARA een afkorting is van KLAssieke RAdio. Wat ontnuchterend. Maar KLARA zorgt er wel voor dat Grieg, Bach, Rachmaninov, Verdi, dat ze allemaal goed vallen bij die spesiaal geselekteerde rooiwijn uit Zuid-Afrika.

Een dag om de zon te bedanken, en nu moet er even de dichteres Jandeb bij:

de zon die
zich langzaam wegsleept
uit de wolkenloze hemel

En dan te bedenken dat het zomerseizoen nog moet beginnen...

Nieuws uit Rome

Zojuist kwam het Radio 1 Journaal met dit bericht:"

"In Rome is een man gearresteerd die had geprobeerd zich op de pausmobiel te werpen. Op het Sint Pietersplein drong de man zich door de menigte naar voren en sprong over de dranghekken. Het lukte hem op de achterkant van de pausmobiel te komen, waarna beveiligingsmensen ingrepen en hem naar de grond werkten. Het gaat om een 37-jarige Duitser die een verwarde indruk maakte. Volgens de politie had hij geen aanslag in de zin en wilde hij alleen maar aandacht trekken. Paus Benedictus zelf heeft van het incident niets gemerkt."

Tja, God merkt nooit iets van incidenten.

s.a.

Het kan de beste overkomen, mij dus ook.

In het van Gogh Museum in Amsterdam wist ik het opeens niet meer.

Ik bekeek het schilderij "een keukenjongen" van Théodule Ribot. Op het naamkaartje stond achter de naam van de schilder: s.a.

Wat zou dat betekenen? Wie durft dit aan de balie te gaan vragen? Ikke.

Twee medewerksters wisten het niet, maar straks zou er een collega komen die het zeker wist. Er waren nog schilderijen genoeg om te bewonderen, dus ik kon nog even vooruit. Intussen kwam ik geen andere schilderijen met s.a. tegen, anders had ik misschien zelf het antwoord gevonden. Na een kwartier arriveerde de medewerkster die het zeker zou weten. Ze wist het ook niet. Maar daar liet ze het niet bij zitten.

- Waar hangt dat schilderij?
- Dáár.

Ze besloot haar balie in de steek te laten en met mij naar Théodule Ribot s.a. te gaan. Voor deze moedige daad kreeg ze nu alvast een 9 van mij, want wie doet dat nog, achter de balie weggaan en samen met een klant iets willen oplossen? We stonden voor "een keukenjongen". Ze keek heel schilderachtig, maar de letters s.a. bleven ook voor haar een raadsel.

Gaf ze het nu op? Nee, ze wilde mijn e-mailadres en dan zou ze hoe dan ook mijn vraag beantwoorden. Prachtig. Mijn dank was alvast groot.

Na vijf dagen kwam de e-mail.

"Naar aanleiding van uw vraag over de afkorting "s.a." bij het schilderij "een keukenjongen" van Théodule Ribot in het Van Gogh Museum, kan ik u meedelen dat dit betekent: sine anno (Lat) oftewel…."zonder jaartal".

Enige schaamte was nu op zijn plaats. Ooit zes jaar lang Latijn geleerd en nu niks weten bij s.a.

Maar zoals gezegd: het kan de beste overkomen, zelfs een zeer deskundige baliemedewerkster van het Van Gogh Museum te Amsterdam.

Televisienieren

De show is voorbij

In de Volkskrant lezen we:

‘Gek’ wordt de Rotterdamse nierspecialist Willem Weimar van het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam van al die telefoontjes over BNN. ‘Een tv-programma gaat ons niet voorschrijven wie geopereerd wordt’, bromt hij.

En zo is het.

Er hebben toch nog 23000 mensen in dat programma gestemd op een van de drie kandidaten. Meer dan een miljoen mensen heeft gekeken. Valt het nu mee dat er slechts 23000 van ruim een miljoen mensen zo simpel, stupide of immoreel waren dat ze actief meededen aan dit 1-april-programma-voor-het-goede-doel of moeten we ons toch ongerust maken omdat er 23000 mensen zijn die over iets willen beslissen waar ze geen verstand van hebben?

Een trap tegen Europa?

De chauffeur van een lijnbus in Amsterdam begint aan zijn volgende ommegang. Hij neemt even de tijd om de deuren te inspecteren. Van het stuur naar een deur en naar een volgende deur en weer terug naar het stuur, waar hij ergens op allerlei knopjes drukt. Het is een heel lange bus. Twee deuren zijn niet meer open te krijgen. De chauffeur begint een beetje in zichzelf te praten, het gaat lijken op vloeken. Hij gaat buiten de bus tegen een deur staan trappen. Helpt niet. Terug in de bus scheldt hij verder. Ik hoor iets van Europa en kijk hem vragend aan. Dat is voor hem het sein om los te barsten:

"Het komt allemaal door die Europese aanbestedingen. Allemaal tijdverlies. Wij zitten nu met die ouwe zooi (hij wilde bijna weer tegen de deur trappen). Door die aanbestedingen wisten we niet hoeveel lijnen we zouden krijgen, dus ook niet hoeveel bussen we nodig hadden. Nu zitten we met een hoop tweedehandsbussen, ook twaalf Duitse bussen nog erbij, en dat moet nu allemaal snel worden aangepast en gerepareerd, en tegen het eind van het jaar komen de nieuwe bussen, allemaal verknoeid geld. ..maar ja, wij hebben niets te vertellen."

Groot was zijn auditorium niet. Ik was op dat moment zijn enige passagier. Namens heel Europa luisterde ik aandachtig toe en liet hem uitspreken. Dat deed hem goed.

Hij liep weer naar zijn bestuurderszetel. Ik hoorde hem nog mompelen:

" .. Europese aanbestedingen, al die regeltjes, al die ouwe zooi .."

en toen keek hij weer naar de deur die van hem een trap had gekregen.

Europa, ach, Europa

Wat lees ik nu weer? Er is een eurocommissaris die schoolfruit wil invoeren. Om overgewicht van kinderen tegen te gaan. Vooral in Italie, Spanje en Portugal schijnen veel kinderen te dik te zijn.

Ik zou zeggen eet dan minder vet en zoet, dan kom je al een heel eind. Van te veel fruit kun je trouwens ook dik worden. Ik zou me er niet mee willen bemoeien, maar als ik bedenk dat dat fruit dan verspreid wordt over heel die grote logge Europese Unie, dan word ik al kriebelig. En vooral als ik bedenk dat dan weer alle rijke kinderen evenveel fruit krijgen als de kinderen van arme ouders. Of zal het zo niet gaan? Jawel, zo zal het wel gaan, terwijl ik eigenlijk veel liever wil meebetalen aan hongerige kindjes in Afrika dan aan té weldoorvoede kinderen in Europa.

Maar goed, het is nog niet zo ver.

Mevrouw Mariann Fischer Boel, zo heet deze eurocommissaris, werkt nog maar aan een plan. Een plan! Plannen in Europa kosten altijd geld. Weet u wat dit schoolfruit-plan kost? Honderd miljoen euro. Valt het mee? Ook als het honderd miljoen per jaar kost? Want dat gaat het kosten. Wat zou er met dat fruit gebeuren dat het zoveel moet kosten? Fruit met slagroom? Benieuwd of Nederlandse kamerleden daar meer van willen weten. Of is zoiets in Brussel gewoon een hamerstuk?

Mariann is geboren in Denemarken. Daar was ze minister van Landbouw en Voedsel. In Brussel is ze nu Europees Commissaris voor Landbouw en Plattelandsontwikkeling. Ja, dan bedenk je zo wat. In Denemarken heeft ze samen met haar man drie landbouwbedrijven. Daar kwam gedonder van. Dus leidt haar man nu die boerderijen. Zij is er niet meer direct bij betrokken, zegt ze.

Zo heeft ieder land zijn eigen Veerman, ook al is de Deense Veerman een vrouw. Maar ze zal Europa op een hoger plan brengen, met fruit voor te dikke kindjes.