Motto van week 49
"Je moet oppassen met wat je wenst, want je kunt het krijgen."
(Ronald Plasterk in de Volkskrant van 24 november 2006)
"Je moet oppassen met wat je wenst, want je kunt het krijgen."
(Ronald Plasterk in de Volkskrant van 24 november 2006)
Je kunt van Paul de Leeuw zeggen wat je wil, maar hij wint het van iedereen met snel reageren. Zojuist op tv:
Sinterklaas in de studio die een stoute Piet berispt en dan eindigt met: ... "en anders zwaait er wat!"
Stoute Piet roept: "Dan zwaai ik wel terug".
De zaal lacht.
Paul de Leeuw: "Ja, ja, in ieder mens schuilt toch wel een Seth Gaaikema".
De zaal lacht nog harder.
Ik kreeg een pakketje van de postcodeloterij, hááá! eindelijk gewonnen. Op het pakketje een zorgvuldig geplakte envelop, met een schaar moest ik ze eraf knippen, de brief! De openingszin:
"Hartelijk gefeliciteerd!"
Dat zal je maar gezegd worden door de "Nationale Postcode Loterij"! Zal ik meteen de familie bellen of eerst het pakje openen? Ik dacht nog: maken ze dat geld niet over per giro? Maar zo’n vraag wordt alleen gesteld door mensen die geen verstand hebben van winnen. Na opening van het pakje zag ik wat er aan de hand was:
Een VOORDEELAGENDA! Vol met voordelen!
Meer dan 100 kortingsbonnen voor het hele gezin, een agenda met vele tientallen kleurrijke advertentiepagina’s over pret- en dierenparken, theaters, zwem- en saunadingetjes, parachutespringen, musea, kastelen, hotelarrangementen, kookcursussen, je weet niet waar je kijken moet, er staan zelfs de dagen en maanden van 2007 in.
Nog even in het kartonnetje gekeken of er echt geen geld in zat, en daarna meteen begonnen met dankbaar zijn. Wie zo’n agenda niet eert, is de Straatprijs niet weerd.
Nu nog beslissen welk voordeel ik het eerst zal gebruiken...: een sprongetje met een parachute! Dat moet spannend zijn. Het staat er: "Of waagt u liever eindelijk eens die parachutesprong voor een bodemprijs?" Bodemprijs. Een toepasselijk woord in dit verband. Met 25% korting mag ik aan dit avontuur beginnen. Nog nooit ben ik zo diep gevallen.
Als ik dan weer voet aan bodem heb gezet, ga ik voor de rest van mijn leven wachten op de Straatprijs, de Lingoprijs, de Kanjerprijs, en de spiksplinternieuwe BMW.
Nog twee nachtjes slapen, dan komt die andere sinterklaas.
Hij maakt vaak zulke mooie cartoons in de Volkskrant, maar op 30 november was het mis, - niet met zijn tekening, maar met zijn taalkennis:
" ... en die grote Piet wilde Sint zijn omdat ie twee keer zoveel stemmen had dan de echte Sint die nog bij zijn moeder woonde..."
twee keer zoveel stemmen DAN !
Rita Verdonk heeft MEER stemmen DAN of twee keer ZOVEEL stemmen ALS Marc Rutte (niet waar, hoor, kijk maar in de krant hoeveel stemmen ze heeft).
Als Jan 1 appel heeft en Piet 2 appels, dan heeft Piet MEER appels DAN Jan; je kunt ook zeggen dat hij 2x ZOVEEL appels heeft ALS Jan. Zo zegt men dat nu eenmaal. Wie het fout zegt, wil het misschien te goed doen, omdat hij weet dat na woorden als MEER, GROTER, HOGER, DUURDER, altijd DAN komt; niet: ALS.
En dan raakt hij in de war bij: net ZO groot ALS, 10x ZO groot ALS, en dan gaat hij zeggen: net zo groot DAN, 10x zo groot DAN, maar dat is dus fout.
Er is een heel eenvoudig hulpmiddeltje: denk aan zoals –zoals – zoals – zoals – zoals –zoals –
Als je een vergelijking gebruikt, waarin het woordje ZO voorkomt, dan moet je even later doorgaan met ALS.
ZO en ALS horen bij elkaar als Sam bij Moos en Puk bij Muk.
Ik besef dat dit maar een hulpeloze poging is om wat helderheid te brengen in het hanteren van ALS en DAN. Ik hoop dat mensen die dit lezen en het beter kunnen uitleggen, dit hier in een reactie doen.
Wat is er in deze dagen met mijn tijdsbeleving aan de hand? Ben ik de enige die dat heeft? Ik bedoel dat rare gevoel als je ergens iets leest over 5 december en sinterklaas. Dan denk ik: dat feest is toch al voorbij?
Maar het feest is niet voorbij! Het feest zelf komt nog! En ik heb Klaas toch al duizend keer gezien?
Zo jutten wij maanden van te voren mekaar op, of liever gezegd: de commercie jut ons op en wij doen braaf mee.
Vanaf september worden we al doodgegooid met het fenomeen sinterklaas. We komen hem tegen in krantenadvertenties, we horen en zien hem in radio- en tv-uitzendingen, hij komt op bezoek in Middelburg, bij de buurtvereniging, in de schoolklas, bij de kindjes van het bedrijfspersoneel, kinderen mogen thuis hun schoen opzetten, maar ook bij de Hema kan dat, en bij V&D, de Lidl en weet ik waar overal nog meer.
Maar laat maar zitten. Het is wel goed zo. Je kunt er toch niks aan veranderen. Je kunt nog eerder van de paus een moslim maken dan het wild geraas inperken tot de week voor 5 december.
Vol verwachting klopt geen hart....
Gisteren hield Marianne Thieme in de Tweede Kamer haar eerste redevoering, haar maidenspeech. Die speech moest gaan over het generaal pardon voor asielzoekers die voor april 2001 Nederland zijn binnengekomen, - en daar ging haar toespraak ook over, maar op het einde hoorden we dit zinnetje:
"... en verder zijn wij van mening dat er een eind moet komen aan de bio-industrie."
Zou zij dat hebben afgekeken van de Romeinse senator Cato de Oude? Dan mogen we verwachten dat zij voortaan elke speech zo zal beëindigen, - en dat mag van mij, want het is erg genoeg gesteld met de behandeling van dieren.
Men zegt dat Cato al zijn toespraken in de Senaat besloot met:
"Ceterum censeo Carthaginem esse delendam"
Dat is Latijn en dat betekent: "Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden."
Rome en Carthago, dat was zoiets als Ajax en Feyenoord, maar dan nog veel erger. Cato had geen rust voordat hij Carthago bedwongen had. Uiteindelijk is deze stad in 146 voor Christus vernietigd.
Of de senator die uitspraak echt gedaan heeft, schijnt niet zeker te zijn, maar het zou wel grappig zijn als de fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren al haar toespraken in de Kamer zou besluiten met:
"... en verder zijn wij van mening dat er een eind moet komen aan de bio-industrie."
Hup Marianneke, stroop in ‘t kanneke, en laat de poppekens dansen!
Altijd leuk als je ziet dat anderen een idee met je delen, - of min of meer delen.
In de Volkskrant van 20 november zegt Felix Rottenberg:
"In het RTL-debat tussen Bos en Balkenende wist Frits Wester zich aardig te beheersen. Maar alles moest in vijf minuten. Waarom niet Bos en Balkenende twee uur tegenover elkaar zonder gespreksleider? Het zou een inhoudelijker debat opleveren."
Mijn blogbericht van 11 november was getiteld: "TV-idee". Lees daar om welk idee het gaat.
Sinds 23 juli wacht ik op een e-mail van Bert Bakker (D66), maar sinds vandaag weet ik dat die mail er nooit zal komen.
Bert Bakker kreeg in die dagen de oren gewassen door de advocaat Maarten van Kempen. Dat gebeurde in een gesproken column op BNR Nieuwsradio. Ik hoorde toevallig die column en vroeg daarna aan Bert Bakker wat hij vond van die aanval op zijn persoon. Geen antwoord dus, - tot vandaag toe.
Maar vanaf vandaag hoeft het niet meer, want Bakker is geen kamerlid meer. Had hij het nog twee jaar kunnen volhouden, dan had hij dankzij een riante ontslagvergoeding met de caravanclub naar Italië kunnen gaan. Maar de verkiezingen van 22 november hebben daar een stokje voor gestoken, want Fatma Koser-Kaya is met voorkeurstemmen in de Tweede Kamer gekozen, en dus vliegt Bakker eruit.
Nou hoef ik ook geen antwoord meer van hem.
Wie meer wil weten over dit onderwerp en er een kwartiertje lezen voor over heeft, verwijs ik naar mijn blogbericht van 6 augustus 2006, dat als titel had: Bert Bakker (D66) en de caravanclub.
"Een feestje is pas een feestje als iedereen er in gelooft"
(Désanne van Brederode in Buitenhof)
In het huis-aan-huisblad De Maaspost las ik dat het bestuur van het Maastrichtse, zes weken durende evenement <m>Winterland een kwaliteitsslag gaat maken: "steeds meer kerstmis in plaats van kermis".
Kwaliteitsslag, - dat woord alleen al.
Dus gingen wij vanmiddag, op een van de laatste zomerdagen van 2006, het slagveld bekijken voordat het echt winter of Kerstmis zou worden. Waar was die kerstsfeer? Nog nergens iets van te zien. Ik geef toe, voor mij hoeft het ook niet. Kerstmis hoeft eigenlijk pas te beginnen op 25 december en de winter begint als-ie er zin in heeft. Dat had-ie vandaag niet, mensen zaten op terrasjes, niemand sleepte met oorwarmers op zijn kop een kerstboom naar zijn huis, en ik liep plotseling tegen een dikbuikige sinterklaas op met gluiperige ogen. Joy to the world, the Lord is come, zeg dat wel!
Wat zagen we zoal op het Vrijthof in Maastricht: de schaatsbaan van 1000 vierkante meter, het après-skicafé, een Venetiaanse carrousel, een 40 meter hoog reuzenrad, een oesterbar, tentjes met Reibekuchen, gepofte kastanjes, frieten, sieraden, enfin, tientallen kraampjes met allerlei zaakjes die mensen altijd en overal kunnen kopen en die door mensen ook altijd en overal gekocht wórden.
Dus niet zo gek dat in die Maaspost uitspraken staan als: "Winterland is een economische stimulans en een belangrijk evenement voor de burgers en toeristen" (een sponsor), "Winterland heeft veel spin-off, met name richting horeca" (een citymarketeer).
Maar tegen de tijd dat het echt Kerstmis wordt, zal de kerstmarkt flink worden uitgebreid (kan het nóg uitgebreider?) met kerstbomen en kerstversieringen, mode, handwerk uit Egypte, Afrikaans houtsnijwerk, maar ook met Glühwein en worstenbroodjes.
En diezelfde marketeer zegt ook nog dat Winterland de komst van nieuwe doelgroepen genereert en de omzetten van winkeliers stimuleert. En: "Ook ondersteunt Winterland het imago van Maastricht als Bourgondische stad."
Die marketeer kan me nog meer vertellen.
Maastricht is al Bourgondisch genoeg. Je moet sinterklaas en het Kindje in de kribbe niet gebruiken om deze stad nog Bourgondischer te maken.