Er stond onlangs een ingezonden stukje in de Volkskrant van iemand die zich ergerde aan het slordig gebruik van 'hen' en 'hun'. Bart van Elderen schreef het. Hij was kwaad, zelfs op de Volkskrant, die ook al slordig omgaat met 'hen' en 'hun'. Nu kun je wel zeggen: wat maakt het uit of je zegt ik schrijf 'hun' een brief of ik schrijf 'hen' een brief, en over tien jaar weet niemand meer het verschil. Okay, misschien is dat zo, maar toch doe ik hier en nu een poging om te zeggen hoe het zit met dat 'hen' en 'hun'.
'Hun' schrijf je als het in een zin de functie heeft van meewerkend voorwerp (derde naamval).
'Hen' schrijf je als het in een zin de functie heeft van lijdend voorwerp (vierde naamval).
Ik schrijf 'hun' (meewerkend voorwerp, derde naamval) een brief (lijdend voorwerp, vierde naamval)
Ik schrijf 'hen' een brief is dus eigenlijk fout.
De bank maakt 'hun' een bedrag over (beredeneer zelf waarom dit 'hun' goed en 'hen' fout is).
De bank maakt 'hen' arm door 'hun' een hoge rente te vragen. (beredeneer zelf waarom dit goed is).
Ik besef dat dit maar een hulpeloze poging is om wat helderheid te brengen in het hanteren van 'hun' en 'hen'. Ik hoop dat mensen die dit lezen en het beter kunnen uitleggen, dat die dat in een reactie ook doen. Ik zal 'hun' dankbaar zijn en 'hen' bedanken voor hun sportief gedrag.