Film

Interview op Radio 1 (BNN) over de moord op vastgoedbaron Willem Endstra. Interviewer = I; filmregisseur = F
F: .. zo'n moord op die vastgoedmagnaat..
I: .. gepleegd door iemand vanaf zijn fiets..
F: .. zie je, daar zou je toch een prachtige film van kunnen maken...zo'n film hoeft maar 10 miljoen dollar te kosten..
I: ..en voor een tientje heb je al een fiets..

Sportzomer of Villa BvD?

TV-recensent Wim de Jong in de Volkskrant van vandaag:

Knollen of citroenen. Sop of kool. Alleen het badwater of het kind erbij. Het stroperige slijm van Van Gelder versus het theatrale cynisme van BvD. In normale situaties dat je als consument een beroep doet op vakmanschap en deskundigheid, zou het aanleiding zijn een advocaat of ten minste een ombudsman in te schakelen. Maar als kijker haal je eerst en vooral opgelucht adem: daar gaan de klusjesmannen, het is weer voorbij!

Frits Barend

Gisteren dus de laatste Villa BvD. Voor Theo van Gogh was Frits Barend een 'held'. Op 8 oktober 2004 schreef Theo:

Mijn held Frits Barend was vierenveertig toen ie - in het kader van 'de beleving' van zijn 'joodse identiteit' - alsnog tot besnijdenis besloot. Het werd een pijnlijke operatie die ook de toenmalige minnares van kleine Frits nog veel verdriet heeft bezorgd. Nu ja, als iemand zo onzeker is over zijn zogeheten 'identiteit' dat ie in z'n penopauze nog het mes ter hand neemt om de eikel naar zijn vermeende wortels te doen buigen, tsja... zo'n zielenpoot verdient onze deelneming.

Hoe word je schrijver?

Uit een verslag van de NRC d.d. 21 mei 2004  van de uitreiking van de PC Hooftprijs aan Cees Nooteboom:

In zijn eigen toespraak vroeg Nooteboom zich af hoe iemand schrijver wordt. Een algemeen antwoord had hij niet, maar in zijn eigen carrière kon hij één beslissend moment aanwijzen: de avond dat hij als zestienjarige op het Eindhovens gymnasium kennis had gemaakt met de schrijver Anton van Duinkerken, die hem in beschonken toestand had toevertrouwd:

De bisschop van Roermond is een lul op purperen pantoffels.

Nooteboom: Iets in één zin kunnen zeggen dat je onmiddellijk voor je ziet en dat ook nog iets betekent en een merkwaardige opwinding teweegbrengt, daar moet het om gaan.

Wie is er beter?

Binnenkort gaat Martin Bril van de Volkskrant met vakantie en lezers mogen dan enige weken zijn plaats innemen door zelf een column te schrijven. Ik ben benieuwd of er lezers zijn die hem kunnen overtreffen. Zo ja, dan wordt het lachen, want het volgende fragment uit een column van Martin Bril is toch ook al aardig:

Ik ben geen overdreven fan van prins Bernhard, maar als iemand dat vreselijke Huis van Oranje enige wereldse allure heeft gegeven is hij het wel. Steekpenningen, buitenechtelijke kinderen, Ferrari's, anjers, zonnebrillen, jagen op groot wild, pink champagne, vliegen, Nederland bevrijden in een jeep en toch Duits praten, ik bedoel, wie doet het hem na?

Mariken

Vriend JV was in Nijmegen leraar Nederlands aan een kweekschool. Daar vertelde hij aan een eerste klas toekomstige onderwijzeresjes het middeleeuwse  verhaal over Mariken van Nimwegen die zeven jaren met de duivel (Moenen) woonde en verkeerde. Na de les vroeg hij zijn leerlingen een opstel te maken over dit onderwerp. Eén leerlinge schreef:

"..en toen ging ze met de duivel naar Antwerpen, daar ging ze werken in een café, en zoals ze zich daar gedragen heeft, dat was gewoon schandalig."