Geen droogstoppel
Uit een boekbespreking van L. Spronck in: De Maasgouw, Tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde, jaargang 125, 2006, nr.1.
Kritzraedt is een mens van vlees en bloed, die ook emoties kent. Lees het ontroerend mooie geboortegedicht op zijn zusje Maria, geboren toen hij al bijna achttien was: 'Hoe heerlijk is het om jou altijd maar weer te kussen op je rose wangetjes, je lipjes.'
Ik kan me voorstellen dat oprechte liefhebbers van "StukjeS" over Baby en Peuter verrast opveren als ze opeens zo'n fragment tegenkomen in een wetenschappelijke verhandeling over de geschiedkundige werken van een geleerde auteur uit de zeventiende eeuw.
De priester-historicus en publicist Jacobus Kritzraedt, in 1602 geboren in het Duitse Gangelt, studeerde in Roermond, Trier en Keulen. Van 1636 tot 1646 was hij werkzaam in Sittard vanuit een pand dat later naar hem is vernoemd: het Kritzraedthuis. Historici zijn niet altijd droogstoppels.