Mamma mia! De sharia!
Wat is er aan de hand?
Slechts dit: twee journalisten schrijven een boek. Dat boek heet: 'Het land van haat en nijd. Hoe Nederland radicaal veranderde'. De journalisten werken bij het weekblad Vrij Nederland. Ze heten Margalith Kleijwegt en Max van Weezel. Je weet hoe dat gaat: in een lang gesprek met een minister krijgt die minister allerlei kwesties gevoerd en opeens komt de islam en de democratie aan de orde en in de context van een hele hoop zinnetjes komt die ene uitspraak van Donner uit zijn correct gereformeerde mondje rollen. De twee journalisten wrijven zich in de handen: hun boek gaat goed verkocht worden; althans dat hopen ze.
Wat heeft Donner nou helemaal gezegd? Dit:"Als tweederde van alle Nederlanders morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid toch bestaan? Zoiets kun je wettelijk toch niet tegenhouden? Het zou ook een schande zijn om te zeggen: dat mag niet! De meerderheid telt. Dat is de essentie van democratie.''
Nederland in rep en roer. De sharia invoeren? Dat nooit! Opeens moet ik weer denken aan Fortuyn die ooit iets zei over een achterlijke godsdienst. Foei, Fortuyn! Half Nederland viel over hem heen. Maar als die islam aan de macht komt? Dan gaan we emigreren, riepen vanmiddag opbellers op de radio. Donnertje, Donnertje, je hebt de boel weer goed opgejut, al bedoelde je het heel goed; je bedoelde het namelijk heel anders, je bedoelde: laat de islamieten meedoen in ons parlementaire staatsbestel. En misschien bedoelde je nog veel meer: dat de ene sharia de andere niet is, dat er ook een niet-extreme sharia is. Dat zal Donner morgen allemaal uitleggen in een slaapverwekkend spoeddebat in de Kamer. Dat debat zal als een nachtkaars uitgaan.
Wat overblijft is een interessante vraag: wat is democratie? Tweederde meerderheid? En wat doet die tweederde meerderheid met de resterende eenderde minderheid?
Denken over democratie, ik heb er al tientallen jaren over nagedacht en ik ben niet verder gekomen dan me gelukkig prijzen dat ik in een democratie woon waar ik het toevallig met de meeste dingen eens ben. Maar als dat niet zo is? Dan wordt het emigreren, of saboteren, of de wapens oppakken of - op grote schaal - oorlog voeren, want je hebt ook nog een eigen geweten. Het lastige is alleen dat anderen ook een eigen geweten hebben. Van deze dag heb ik in ieder geval - en voor de zoveelste keer - geleerd dat je mensen mag wantrouwen die roepen: ik ben een democraat in hart en nieren! Want dat is te gemakkelijk. Daar hoort uitleg bij. En dan begint de kermis. Dominee Gremdaat zou dit betoog besluiten met: ik wens u een smakelijke voortzetting, met spekjes ertussen, en zo.