TV-idee

Daar had Marcel van Dam mij bijna het gras voor de voeten weggemaaid! In de Volkskrant van 9 november schreef hij over de onbenullige verkiezingscampagnes in deze weken en over de al even onbenullige tv-programma’s die daarvan het gevolg zijn, programma’s die volgens hem steeds meer gaan lijken op bijvoorbeeld het voormalige Een van de Acht en Wie van de Drie. En Marcel van Dam kwam bijna aan mijn gras toen hij zei:

“Wat zou het heerlijk zijn om twee politici onder een vakbekwame leiding een uur lang te horen debatteren over één probleem dat in hoge mate bepalend is voor de toekomst van de samenleving."

Geen kwaad woord over deze wens, maar mijn idee, dat ik heel lang koester, gaat verder: ik zou willen dat ze het in Hilversum eens aandurfden om na middernacht, na afloop van de reguliere uitzendingen, een programma toe te laten waarin net als in het idee van Marcel van Dam slechts twee personen optreden, maar dan zonder gespreksleider, zonder tijdslimiet, en over alle mogelijke onderwerpen, ook niet-politieke. De opponenten mogen aan een tafeltje zitten, op een barkruk schuiven, of wat heen en weer lopen, en de barkeeper moet zijn mond houden, hij hoeft alleen maar de gedienstige ober te spelen.

Als het gaat zoals ik hoop, krijg je een gesprek zoals twee mensen in een café of bij iemand thuis dat met elkaar kunnen voeren, met alleen maar aandacht voor het thema dat hen bezig houdt; - geen dwang van de klok, - geen interventies van een gespreksleider die bang is dat het gesprek niet goed loopt, - geen gezeur van een regisseur die bang is dat het te weinig televisie is.

Stel je voor:

Balkenende contra Plasterk over de aftrek van de hypotheekrente

De gereformeerde, maar afvallige theoloog Harry Kuitert contra de bij het koningshuis zo in de smaak vallende Nico ter Linden over waarheid in de bijbel.

Geert Wilders en Femke Halsema over wel of geen boerka.

De atheïst, humanist en scepticus Richard Dawkins contra bisschop Frans Wiertz.

De Amsterdamse columniste Ebru Umar contra de Amsterdamse burgemeester Job Cohen.

Wie meer voorbeelden weet, kan ze hier bij de ‘reacties’ melden.

Laat ze maar met elkaar stoeien met zo sterk mogelijke argumenten; ze worden niet afgeleid door allerlei filmfragmentjes, door op de klok kijkende gespreksleiders, door rare reacties van het publiek. Gewoon inhoudelijk bezig blijven, - politici zijn tegenwoordig toch zo dol op het woord ‘inhoudelijk’: hier krijgen ze de kans.

Het programma is pas afgelopen als de debattanten er zelf genoeg van hebben.

Noem het programma voor mijn part Duel, of  Onder vier ogen, of hoe dan ook, - als  het maar doorgaat. Marcel van Dam en heel veel anderen zullen er graag voor opblijven.

Wie het niet wil zien, gaat maar naar bed.