Sinterklaas, wie kent hem niet?

Wat is er in deze dagen met mijn tijdsbeleving aan de hand? Ben ik de enige die dat heeft? Ik bedoel dat rare gevoel als je ergens iets leest over 5 december en sinterklaas. Dan denk ik: dat feest is toch al voorbij?

Maar het feest is niet voorbij! Het feest zelf komt nog! En ik heb Klaas toch al duizend keer gezien?

Zo jutten wij maanden van te voren mekaar op, of liever gezegd: de commercie jut ons op en wij doen braaf mee.

Vanaf september worden we al doodgegooid met het fenomeen sinterklaas. We komen hem tegen in krantenadvertenties, we horen en zien hem in radio- en tv-uitzendingen, hij komt op bezoek in Middelburg, bij de buurtvereniging, in de schoolklas, bij de kindjes van het bedrijfspersoneel, kinderen mogen thuis hun schoen opzetten, maar ook bij de Hema kan dat, en bij V&D, de Lidl en weet ik waar overal nog meer.

Maar laat maar zitten. Het is wel goed zo. Je kunt er toch niks aan veranderen. Je kunt nog eerder van de paus een moslim maken dan het wild geraas inperken tot de week voor 5 december.

Vol verwachting klopt geen hart....