s.a.
Het kan de beste overkomen, mij dus ook.
In het van Gogh Museum in Amsterdam wist ik het opeens niet meer.
Ik bekeek het schilderij "een keukenjongen" van Théodule Ribot. Op het naamkaartje stond achter de naam van de schilder: s.a.
Wat zou dat betekenen? Wie durft dit aan de balie te gaan vragen? Ikke.
Twee medewerksters wisten het niet, maar straks zou er een collega komen die het zeker wist. Er waren nog schilderijen genoeg om te bewonderen, dus ik kon nog even vooruit. Intussen kwam ik geen andere schilderijen met s.a. tegen, anders had ik misschien zelf het antwoord gevonden. Na een kwartier arriveerde de medewerkster die het zeker zou weten. Ze wist het ook niet. Maar daar liet ze het niet bij zitten.
- Waar hangt dat schilderij?
- Dáár.
Ze besloot haar balie in de steek te laten en met mij naar Théodule Ribot s.a. te gaan. Voor deze moedige daad kreeg ze nu alvast een 9 van mij, want wie doet dat nog, achter de balie weggaan en samen met een klant iets willen oplossen? We stonden voor "een keukenjongen". Ze keek heel schilderachtig, maar de letters s.a. bleven ook voor haar een raadsel.
Gaf ze het nu op? Nee, ze wilde mijn e-mailadres en dan zou ze hoe dan ook mijn vraag beantwoorden. Prachtig. Mijn dank was alvast groot.
Na vijf dagen kwam de e-mail.
"Naar aanleiding van uw vraag over de afkorting "s.a." bij het schilderij "een keukenjongen" van Théodule Ribot in het Van Gogh Museum, kan ik u meedelen dat dit betekent: sine anno (Lat) oftewel…."zonder jaartal".
Enige schaamte was nu op zijn plaats. Ooit zes jaar lang Latijn geleerd en nu niks weten bij s.a.
Maar zoals gezegd: het kan de beste overkomen, zelfs een zeer deskundige baliemedewerkster van het Van Gogh Museum te Amsterdam.