Na regen komt Nadal
Wat een match!
Rond 17.00 uur dacht ik een staartje tennis mee te pikken van de finale op Wimbledon. Maar het werd 22.15 uur eer de Spanjaard Nadal op de grond ging liggen omdat hij gewonnen had. Men noemde het al de spannendste finale die er ooit op Wimbledon is geweest.
Tussen de vele regenbuien door ging het wonder zich voltrekken. En bij de commentatoren was er ook weer wonderlijke beeldspraak te horen, deze keer niet van Marcella Mesker, maar van een andere dame wier naam ik niet ken, maar ik hoorde haar zeggen:
Het momentum schiet heen en weer als een bal in een flipperkast !
Bij een schoolopstel krijg je punten afgetrokken voor zo’n zin, geloof ik, maar bij zo’n wedstrijd als deze klinkt het als slagroom op een vet gebakje. Heerlijk!