Hulpverleners bedreigd
Het ambulancepersoneel in Amsterdam is het geweld beu. Maar het gaat vanavond niet staken. De hulpverleners hebben met burgemeester Cohen gesproken en dat gesprek heeft kennelijk geholpen. Cohen zei dat het vaak Marokkanen zijn die ambulancemedewerkers het werk onmogelijk maken.
Op Radio 1 zei burgemeester Cohen:
"Een belangrijk punt is dat in veel van de gevallen waarin dit soort bejegening plaatsvindt, er sprake is van onze Marokkaanse medeburgers, Marokkaanse jochies, in een groot aantal gevallen. En ik constateer het maar gewoon als een feit. Daar ligt dus een belangrijk deel van het probleem. Daar moet dat probleem dan ook worden opgelost."
Commentaar van Mblog:
Ongelofelijk wat taal allemaal kan verhullen en tegelijk openbaren. Als ambulancemedewerkers door Marokkanen worden bedreigd met de dood, spreekt Cohen van 'onze Marokkaanse medeburgers', hij zegt er zelfs 'jochies' bij, terwijl het gewoon boeven of desnoods boefjes zijn. Dat doen we in Nederland al jarenlang: zachte woorden gebruiken terwijl er eigenlijk iets ergs aan de hand is. Al decennia noemt men in politiek correcte kringen Marokkanen en Turken Marokkaanse of Turkse medeburgers, ik heb ook al eens horen zeggen: medemensen. Uit angst dat men discriminerende taal gebruikt. Uitschelden en discrimineren mag natuurlijk niet. Maar dat gedoe met 'medeburgers' en 'medemensen' begint toch ook een beetje soft te worden.
Zou de Roemeense ambassadeur in Rome aan het Nederlandse echtpaar Wilma en Paul van Munster excuses hebben aangeboden omdat twee van zijn 'Roemeense medeburgers' hen mishandeld en verkracht hebben? Ik denk dat hij andere woorden heeft gebruikt.
Cohen-taal kan dus verhullen. Maar Cohen-taal kan ook onthullen, openbaren: als we niet meer Turk of Marokkaan durven zeggen, dan is er kennelijk met sommigen iets aan de hand.
Dus als u iemand hoort zeggen: ik woon naast een Marokkaanse medemens, dan moet u eigenlijk een onzeker gevoel krijgen. Denk daar eens over na.