Europa en mijn opa.

Gisteren op VPRO-radio hoorde ik een gesprekje over de bankencrisis, waarover anders?

Prof. Kleinknecht van de TUDelft had het over de Amerikaanse minister Paulson die in 1974 begonnen was als klein employeetje bij een bank van Wallstreet en nu een geschat vermogen heeft van 700 miljoen dollar. Kleinknecht: “Deze man kan hard gewerkt hebben, hij kan heel slim zijn, maar…”

Jean-Luc Dehaene, nu europarlementariër, voorheen premier van België, zat ook in de studio. Ze vroegen zich af of het niet de hoogste tijd werd voor een Europese regulator voor de banken. Sommigen in Europa pleiten zelfs voor een Europees reddingsplan à la Paulson. Paulson is dus de man van die 700 miljoen.

Nu Fortis.

Jean-Luc Dehaene wilde niets zeggen over die kleine krabbelaar in Amerika, maar hij vond wel dat er nu geen reden was om de topmensen van Fortis met bonussen te overladen, en dat het zeker geen pas had om de voormalige baas van Fortis, Herman Verwilst, met een oprotpremie van vijf miljoen euro te laten wegkomen.

Maar wat meldde gisteren het Belgische tv-journaal? Dat de topmannen van Fortis en Dexia volgens contract recht hebben op een ontslagvergoeding van 2 tot 5 miljoen euro.

Media_httpi75photobuc_qpfmh

Topman Herman Verwilst was minder dan 3 maanden in dienst bij Fortis. Hij moet nu weg en zijn ontslagvergoeding kan oplopen tot 5 miljoen.

Nu mijn opa.

Nooit heb ik erover geschreven, maar nu moet het maar. Ik weet het van mijn moeder, en die weet het van háár moeder, mijn oma dus. Mijn opa kreeg een ongeluk op de mijn. Een zware balk trof hem in de maagstreek. Hij werd op een kar vervoerd naar het ziekenhuis. Daar zat intussen ook zijn vrouw, mijn oma. In de aangrenzende kamer lag opa, die toen al dood was. De deur tussen die kamers stond op een kier. Mijn oma hoorde twee dokters bekvechten over de doodsoorzaak van opa. Het is een ongeval, zei de ene dokter. Nee, zei de andere dokter, het is een maagkwaal. Mijn oma hoorde flarden van discussie:

- Het is een ongeval
- Nee, het is een ziekte
- Die balk is de oorzaak
- Hij heeft te veel gegeten
- Nee, het is een mijnongeval

Kortom, ze hoorde twee dokters ruzie maken over de doodsoorzaak van een mijnwerker en wat dat de mijn zou gaan kosten. De dokter van de ziekte heeft gewonnen. Dus geen ongevalsuitkering voor oma en haar kinderen.

En nu is het 2008.

Drie maanden werken en 5 miljoen meekrijgen, - of, zoals die Amerikaan, in dertig jaar 700 miljoen bij elkaar grissen.

Is het gek dat ik in deze dagen weer eens aan mijn opa moet denken en aan zijn vrouw, mijn oma?

Media_httpi75photobuc_gjdpx

Ik heb opa nooit gekend, en oma maar heel kort. Ik kan ze niet meer helpen. Ik kan alleen maar, bijna met tranen in de ogen, dat deuntje van ja zuster nee zuster zachtjes voor me uit neuriën:

In heel Europa… m'n ouwe opa...
nergens zo iemand als jij.