"haar" en "zijn"
Toch weer even mopperen over die bezittelijke voornaamwoorden "haar" en "zijn".
Nu weer Margriet Vroomans die gisteren het programma Eén Vandaag opende met:
"De wereld houdt zijn adem in".
Het is bekend: Van Dale vertelt bij veel woorden allang niet meer of ze mannelijk of vrouwelijk zijn. Dus volgens van Dale kan "wereld" ook mannelijk zijn. De eerste editie 1864 van Van Dale meldt nog dat "wereld" vrouwelijk is. Dat heeft Van Dale nog heel lang volgehouden.
Taal ontwikkelt zich nu eenmaal in de loop der decennia, maar veel Hilversumse presentatoren bewijzen dat ze wel erg weinig gevoel hebben voor het geslacht van woorden. Veel te vaak zeggen ze "haar" in plaats van "zijn".
Men noemt dat de haar-ziekte. Het parlement heeft haar(?) vertrouwen in de regering opgezegd. Des te verrassender is het als je opeens "zijn" hoort zeggen als je beter "haar" kunt zeggen. Zoals Margriet Vroomans die een tv-programma over de laatste campagnedag in de Amerikaanse verkiezingsrace opent met: "De wereld houdt zijn(?) adem in", terwijl misschien wel negen van de tien mensen zullen zeggen: "De wereld houdt haar adem in".
Keien zijn het, die nieuwslezers en presentatoren van Hilversum, keien in het kiezen van de verkeerde bezittelijke voornaamwoorden.
Dertig jaar geleden was er in Maastricht de befaamde cabaretgroep Rommedoe. Een van de acts heette "De begrafenis". Daarin kwam een begrafenisondernemer het huis van de jonge weduwe haastig binnen met de troostende woorden:
"Al is het leven nog zo snel, de dood die achterhaalt haar wel".
Een zaal met Limburgers kan daar hartelijk om lachen. De cabaretier doet hier meer dan een spreekwoord verhaspelen. Hij rommelt ook nog eens met het bezittelijk voornaamwoord "haar". Ik ben bang dat Hollanders als Margriet Vroomans er de humor niet van aanvoelen. Dat komt ervan als je het verschil niet kent tussen "haar" en "zijn".