Prinses Christina
Chris baron van Boetzelaer van Oosterhout … zou ik zo willen heten? Misschien wel, als ik maar niet te veel handtekeningen moet zetten.
Zijn naam staat vandaag in de Volkskrant, in een artikel over hoe prinses Christina haar tientallen miljoenen veilig onderbrengt die ze van haar ouders had geërfd. Ja, als je over Nederlandse (ex)prinsessen leest, dan valt er altijd wat te leren of te lachen; dan gaat het over geld of echtscheiding of zelfs over de natuur.
Dezer dagen kwam prinses Irene de Tweede Kamer uitleggen dat je van de natuur moet houden. De Kamer was er stil van, hoorde ik ergens zeggen. Dat dankt je de koekoek! - om het eens op z’n natuurs te zeggen.
Nu vandaag dus prinses Christina in het nieuws. Haar miljoenen zitten veilig opgeborgen in het belastingparadijs Guernsey. Het schijnt niet illegaal te zijn. Het is slechts de bedoeling haar geldzaken zo goed mogelijk te regelen, zegt de Rijksvoorlichtingsdienst.
In zo’n bericht kom je dan woorden tegen als: fiscaal adres, vermogensbelasting, successierechten, bronbelasting, belastingconstructie, Stichting Protector Daffodil Trust, en boven dit bericht in de Volkskrant lees je dan vandaag: "Noordeinde blijkt zetel van fiscale sluiproute". Dan denk je: hé, daar werkt iemand die we kennen! En je gaat dan vanzelf smullen.
Een van de oprichters van die Daffodil Trust is Chris baron van Boetzelaer van Oosterhout. Echt een naam die in zo’n bericht thuishoort. Nooit hoor je eens dat Piet Jansen of Gertie Stevens zo’n trust heeft bedacht.
Chris baron van Boetzelaer van Oosterhout ...
Ik zal hem eens bellen of er nog een postbus vrij is op Guernsey.