TV-momenten: stompzinnig
Bestaat er iets onduidelijkers dan het kiezen van een TV-moment? Het woord zelf al: TV-moment. Kan iemand daar een definitie van geven?
Als er dan tenslotte tien momenten overblijven, of drie, of uiteindelijk één, dan is de VARA in staat om daar een programma van anderhalf uur omheen te bouwen, een spetterende show rondom de leegte. Knap. Waarin een klein land groot kan zijn. Daarna volgt er dan nog drie dagen mediacommotie over de manier waarop de uitslag totstandgekomen is. Het publiek heeft gekozen, maar daarna gaat er nog eens een vakjury overheen. Dat loopt meestal niet goed af.
Zo moeten we dan maar aannemen dat de meeste Nederlanders vinden dat het mooiste TV-moment van het jaar is: het Paul de Leeuw-fragment waarin de ene geestelijk gehandicapte de andere geestelijk gehandicapte achterna loopt.
Vorig jaar was er ook een TV-show over het TV-moment van toen. Er keken toen 2,1 miljoen mensen. Dit jaar keken er 1,8 miljoen.
Vorig jaar blogde Mblog ook over dat TV-moment. Mblog citeerde toen Willem Frederik Hermans. Mblog citeert hem nou weer:
"Democratie is mooi, maar de mensen zijn er niet mooi genoeg voor".
En de vakjury van dit jaar is er nog te dom voor ook.