Communicatiecrash

Media_httpi75photobuc_hiipm
<c enter="">

Daar heb je Nederland weer.
Er valt een vliegtuig in een weiland.
Er vallen doden en gewonden.
De eerste uren zie je allerlei instanties,
De premier, woordvoerders van politie,
brandweer, ziekenhuizen enzovoorts.
Allemaal zeggen ze hoe perfect de hulpverlening verlopen is,
hoe snel, hoe effectief, hoe deskundig.

Allemaal mooi, allemaal goed.
Soms zelfs té mooi.
Een beetje propagandistisch:
Kijk eens hoe perfect wij zijn.
Het lijkt wel een staatsomroep,
Alsof het nieuws uit Moskou kwam, of uit Peking, of Istanboel.

Maar toch: mooi dat het zo goed ging.
Complimenten daarvoor.

Maar toen kwam de derde dag, 27 februari.
Het Openbaar Ministerie zegt: De doos! Wij willen de zwarte doos hebben!
Pieter van Vollenhoven roept: Nee die krijg je niet, volgens de wet is die van ons.
Pieter van Vollenhoven is voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid.
Het Openbaar Ministerie zegt: wij willen ook iets onderzoeken,
namelijk of er sprake is van verwijtbaar handelen.
Pieter van Vollenhoven verklaart:
er is wel eens spanning tussen die twee onderzoeken.

***********

Wie heeft er gelijk?
Ik zou het niet weten.
Maar niet te snappen is
dat zo’n verschil van opvatting al niet jaren eerder
is uitgepraat en opgelost.
Wat een gebrekkige, amateuristische
en kinderachtige manier van handelen
tussen zulke gewichtige instanties.

Wat moet het buitenland nu weer van ons denken?

Als ik cartoonist was, wist ik wel wat ik morgen in de krant zou tekenen:

Een gecrasht vliegtuig in een wei, de benen van Pieter en van een officier van justitie steken uit het gat van een vliegtuig, en in een ballonnetje de vreugdekreet van één van de twee: IK HEB ’M ! ! !