Een held van 10 jaar
En dan zijn er ook nog kinderen die slachtoffer worden van marcheerdiscipline. Zoals dat jongetje van een muziekcorps uit Beek (Limburg) dat deelnam aan de mars- en showwedstrijden van het WMC in Kerkrade.
Bij die wedstrijden wordt er zeer ernstig gemarcheerd, gemusiceerd en daarbij ook nog geshowd. Dat jongetje van een jaar of tien hoefde alleen maar een vlaggetje te dragen met de naam of nummer van het corps. Gemakkelijk zou je denken. Maar hem werd gezegd:
LET OP!
ER LOPEN JURYLEDEN MEE!
DIE ZIJN STRENG. DIE KIJKEN OF JE HET VERKEERD DOET!
JE LOOPT VOOROP MET DIE VLAG!
NIET NAAR BOVEN KIJKEN, NIET NAAR RECHTS OF LINKS KIJKEN!
OP DE MAAT VAN DE MUZIEK LOPEN!
NIETS ANDERS DOEN!
ALLEEN VOOR JE UIT KIJKEN!
EN DE HANDEN ALTIJD AAN DE STOK HOUDEN!
En dat alles wel 12 minuten lang. Opeens gebeurde het: zoem zoem, een bij landde vlak boven zijn oog. Wat ieder mens in zo’n geval doet, mocht het jongetje niet. Dus het jongetje deed alleen maar wat ze hem gezegd hadden: doorlopen, met je handen niet aan je gezicht komen, het hele rijtje. Hij verborg zijn schrik, verbeet zijn pijn, en was flink tot het einde.
Toen kwamen de tranen.
Enfin, het liep nog goed af, dokter er bij, angel verwijderen, het jongetje leeft nog.
Niet alle tranen op zo’n concours zijn tranen van geluk bij een gewonnen prijs.