Maria en de onbevlekte ontvangenis

Jááá, daar zag ik het weer, nu in een muziekrecensie van de Volkskrant:

Feestelijke noten bij Maria’s onbevlekte ontvangenis

Ik dacht als dat maar goed gaat, - en het ging niet goed. Dus stuurde ik een stukje naar de Volkskrant. Vandaag zag ik dat iemand uit Oldenzaal ook op het idee gekomen was, zijn stukje werd geplaatst. Het was iets korter dan het mijne. Oké. Als de waarheid maar triomfeert.

Wat schreef ik aan de Volkskrant? Dit:

"Daar staat het weer in de Volkskrant, in een recensie van een uitvoering van Bachs Magnificat: 

'Mijn ziel verheft de Heer' - Maria jubelt de woorden nadat een engel haar heeft ingelicht over haar onbevlekt verkregen zwangerschap. Bach schreef er feestelijke noten bij.

Het betreft hier een recensie door Guido van Oorschot (Volkskrant 15 december). Het is niet de eerste keer dat in de Volkskrant en ook in andere kranten en boeken de onbevlekte ontvangenis van Maria verward wordt met de maagdelijkheid van Maria.

Volgens de geloofstraditie is Maria, dochter van Joachim en Anna, onbevlekt ontvangen, geconcipieerd. Onbevlekt ontvangen wil hier zeggen: zonder erfzonde op haar ziel geboren. Alle andere mensen worden geboren met de erfzonde, maar de aanstaande moeder van Jezus kon toch moeilijk die erfzonde in zich hebben, dacht men. Zij werd dus in de schoot van haar moeder Anna ontvangen met een onbevlekte ziel.

Ja, ik heb het ook niet uitgevonden, het is een geloofstraditie. Na eeuwen discussies heeft de katholieke kerk in 1854 het dogma van Maria’s onbevlekte ontvangenis afgekondigd. Onbevlekte ontvangenis is dus iets anders dan zwanger worden zonder man. De term onbevlekte ontvangenis wordt vaak verward met de term maagdelijkheid van Maria. Veel journalisten en schrijvers verwisselen die twee dingen, en niet de minsten: Rascha Peper, Jeanne Doomen, Elsbeth Etty en zelfs Harry Mülisch. Dit zo ongeveer heb ik ook tien jaar geleden al in de Volkskrant geschreven, maar het helpt niet."

Vanmorgen stuurde Marie Louise Schipper van de Volkskrant mij deze mail:

"Hartelijk dank voor brief, die wij met belangstelling hebben gelezen.

U heeft natuurlijk geheel gelijk. Wij zullen onze uiterste best doen dergelijke fouten in de toekomst te voorkomen.

Wij danken u dat u de moeite heeft genomen ons te schrijven."

Niks te danken, maar o wee als ik over tien jaar weer moet protesteren!