Philip Freriks

Media_httpi75photobuc_nnirp

Gisteravond deed hij zijn laatste Achtuurjournaal.
Alom werd hij geprezen.
Hij was inderdaad niet de eerste de beste,
ik gun hem alle lof.
Maar of hij de beste was?
Ik twijfel.
Hij wordt vergeleken met Walter Cronkite van CBS News.
Maar dat is te veel eer.
Walter Cronkite schreeuwde nooit.
Philip Freriks ook niet, maar het was er soms niet ver vanaf.
Hij was te nadrukkelijk aanwezig.
Een nieuwslezer moet niet met te veel opsmuk presenteren.
Daar word je als kijker onrustig van.
Een nieuwslezer moet eigenlijk niet opvallen.
Hij moet het nieuws presenteren, niet zichzelf.

De televisierecensent van de Volkskrant, Jean-Pierre Geelen, zal het niet met mij eens zijn, want wat vond hij van Philip?

"Rustig, beheerst, met een dictie die hem autoriteit en geloofwaardigheid verschaft. Een ideale presentator." (Volkskrant 18 december)

Dat vond ik dus allemaal niet.

Philips stem stormde de kamer binnen, rauw soms, je verstond hem wel goed, maar dat kon ook wat ingehoudener. Dat zou zijn geloofwaardigheid niet geschaad hebben. Er zat te veel spanning op.

Zojuist zag ik het journaal van zes uur, presentatie: Astrid Kersseboom. Haar naam stond erbij, anders was ik vergeten hoe ze heette. Ik heb haar altijd goed gevonden, geen theater, gewoon vertellen wat je te zeggen hebt, en duidelijk spreken ook nog.
Zo zijn er gelukkig wel meer in Hilversum, dus Nederland is niet verloren.

Philip Freriks wordt opgevolgd door Rob Trip.

Trip is een uitstekend interviewer, presenteert ook de serie "De oorlog". In Buitenhof stelt hij de goeie vragen, zonder komedie en zonder effectbejag. Van mij krijgt hij een tien, maar of hij slaagt als nieuwslezer? Ik hoop het, maar ik constateer dat hij de laatste woorden van een zin soms wat binnensmonds houdt, niet genoeg verstaanbaar dus. Dat zou hij dus van Philip Freriks kunnen leren, dat ook de laatste woorden van een zin verstaanbaar moeten zijn.

Vooruit Rob Trip, laat-ie goed zijn!