Hoe gaat het in Valkenburg?
Niets is wat het lijkt. Kom je na een sneeuwwandeling aan bij het idyllische stationnetje van Valkenburg aan de Geul, zie je daar verhuiswagens staan. Verhuizers brengen meubels naar buiten. Op de deur bij de ingang staat een tekst die er niet om liegt.
Navraag bij een goed ingevoerde Valkenburger leert dat het hier gaat om een jammerlijke botsing tussen een vrije ondernemer en de overheid, in dit geval de gemeente.
Hoe zit dat toch, een ondernemer die B en W uitmaakt voor hufters en die wc-bezoekers verwijst naar het toilet aan de overkant, dus naar het gemeentehuis?
Ik laat de Valkenburger zelf graag aan het woord:
"Er was eens een ondernemer die helemaal ondersteboven raakte van het mooie stationsgebouw van Valkenburg (het oudste station van Nederland! 20 oktober 1853 in gebruik genomen) en dat toen al drie jaar geleden leeg stond. De NS vond kaartjesautomaten immers veel efficiënter dan een leuke juffrouw achter een loket.
Die ondernemer (de heer Pellegrom uit Heerlen) huurde het mergelstenen stationnetje van de NS en had er grote plannen mee. Onder andere wilde hij naast het station een expositiehal bouwen voor een permanente LEGO-tenstoonstelling. Met LEGO was het contract al getekend.
Maar toen kwam de overheid. Toen kwam de gemeente. Die had allerlei bezwaren. Het gebouw moest ook van mergelsteen worden, zeiden ze.
Maar uiteindelijk kwam de lelijke aap uit de grote mouw: de gemeente wil het terrein waar de hal gebouwd zou worden, verhuren aan Q-park, exploitant van parkeergarages en parkeerterreinen. En zo geschiedde.
De vrije ondernemer zag de financiële basis onder zijn idee en zijn project verdwijnen en besloot, na heel veel ruzie met de gemeente, om het stationnetje te verlaten.
Weg droom, weg geld, weg initiatief.
Wat blijft is een groot, lelijk parkeerterrein naast het mooiste stationnetje van ons land."