De Volkskrant

Vanaf aanstaande maandag is ook deze krant op tabloidformaat. Ze hebben haar klein gekregen. Wie is "ze"? De Belgische Persgroep, de nieuwe eigenaar van de krant? Hoofdredacteur Pieter Broertjes? De redactie? De abonnees?

Wat vinden de abonnees ervan? Och, de een vindt zo’n tabloid maar wát makkelijk, aan tafel, in de trein, op de wc; de ander betreurt het: nooit meer een echte krant in de hand, met mooie groot opgemaakte koppen, foto’s, cartoons en diepgaande artikelen.

Het kleinere formaat heeft in ieder geval te maken met bezuinigen, misschien ook met mode: anderen doen het ook.

We zullen zien.

Vooralsnog bereidt de Volkskrant ons alvast voor op de komende vernieuwing door middel van opvrolijkende slogans in de 'etalage' bovenaan op pagina 1, die moeten suggereren dat zelfs de redacteuren enthousiast zijn. Kijk maar:

Media_httpi75photobuc_gtchy

Hoe dat kan, een kleinere krant met langere artikelen, is me een raadsel. Ik heb namelijk ook gelezen dat alle redacteuren korter moeten leren schrijven.

Nog een paar andere voorbeelden van zulke opwekkingen tot enthousiasme:

"Eindelijk geen Volkskrant meer in mijn bord met Brinta!"

Dat zegt columnist Bert Wagendorp.

Zelfs de filosofe Marjolein Februari (elke zaterdag haar column) doet mee:

"Alles gaat goed met de wereld - de krant kan best iets kleiner."

Zou ze het menen?

En dan heb je nog Ronald Giphart die drie keer per week gaat schrijven:

"Gezegend is het land dat zich druk maakt om een krant".

Daar zullen we het dan maar op houden.